اشتراکات معماری دو شهر کهن موهنجودارو و شهر سوخته

چکیده مقاله

شهر سوخته از نظر زمانی با تمدن سومر در بین النهرین و تمدن های هاراپا و موهنجودارو در شمال غربی پاکستان همزمانبوده است بسیاری از باستان شناسان معتقدند که مردم این ناحیه از همان نژاد سومر یا آنوناکی بوده اند که از سیاره ی نیبیروبه زمین آمده بودند شباهت مجسمه های یافت شده با آنچه که در هاراپا و موهنجودارو وجود دارد این نظریه را اثبات می کند علاوه بر اینکه ابزارها و علوم پیشرفته ای که در شهر سوخته وجود دارد حکایت از شهری بزرگ و تجاری می کند در ریگ وداکه کتاب مقدس هندوان و یادگار دوران باستانی ودائی می باشد، درباره ایران که بعدها پارسیکاها نامیده شده اند که کلمه جدید پارسی ها «پارشاو» اشاراتی شده است و از پارتی ها کلمه ای بنام پارتاوا یاد شده است شواهدی موجود است که از سده هفتم پیش از میلاد میان ایرانیان و هندیان روابط بازرگانی برقرار بوده است هندیان نه تنها با ایرانیان بلکه با مردم بابل هم از طریق خلیج فارس در تماس بوده و کالاهای تجارتی خود را با آنها مبادله می نمودند در حقیقت با کشف آثار تاریخی موهنجودارو و هاراپا در هند و مشابه آن در ایران، صحت این گفته تاحدودی تایید شدهاست طبیعی است که در این چنین شرایطی شباهت های بسیاری از لحاظ ساختاری و کارکردی در معماری و شهرسازی، بیناین دو شهر و تمدن مشاهده می شود و ریشه ی بسیاری از روابط معماری که در زمان حال نیز کاربردی است را می توان یافت

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

فرشته علیزاده

کارشناس ارشد معماری

محسن طبسی

دکتری پژوهش هنر، دانشگاه تربیت مدرس

سیدمرتضی موسوی

دکتری تخصصی معماری، دانشگاه ملی اسلامی، دهلی نو، هندوستان

�لیزاده، فرشته و طبسی، محسن و موسوی، سیدمرتضی،1399،اشتراکات معماری دو شهر کهن موهنجودارو و شهر سوخته،کنفرانس بین المللی عمران، معماری، توسعه و بازآفرینی زیرساخت های شهری در ایران،تهران

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات کنفرانس بین المللی عمران، معماری، توسعه و بازآفرینی زیرساخت های شهری در ایران26 تیر 1399 · تهران