چکیده مقاله
در دهه های اخیر، نقش روانشناسان در بهبود هوش هیجانی و معنوی دانش آموزان به یکی از موضوعات مهم و مورد توجه در حوزهروانشناسی آموزشی تبدیل شده است هوش هیجانی شامل توانایی شناخت و مدیریت احساسات خود و دیگران است، در حالی کههوش معنوی به جستجوی معنا و هدف در زندگی و ارتباط با ارزش های عمیق تر می پردازد این مقاله به بررسی نقش روانشناساندر تقویت این دو نوع هوش در میان دانش آموزان می پردازد و راهکارها و استراتژی های مختلفی را که توسط روانشناسان برایدستیابی به این اهداف استفاده می شود، مورد بحث قرار میدهد روانشناسان با استفاده از روشهای مختلف ارزیابی، مانند تست هایروانشناختی و مصاحبه های بالینی، قادرند وضعیت هوش هیجانی و معنوی دانش آموزان را شناسایی و تحلیل کنند این ارزیابی ها بهروانشناسان کمک می کنند تا برنامه های مداخلاتی متناسب با نیازهای فردی دانش آموزان تدوین کنند تکنیک هایی مانند آموزشمهارتهای هیجانی، تمرینهای مدیتیشن و ذهن آگاهی، و فعالیت های گروهی به تقویت هوش هیجانی و معنوی کمک می کنند آموزش مهارتهای هیجانی شامل تکنیک های مدیریت استرس، افزایش خودآگاهی و بهبود مهارتهای ارتباطی است این مهارت هابه دانش آموزان کمک می کنند تا بهتر با چالش های روزمره مواجه شوند و روابط اجتماعی سالمتری برقرار کنند علاوه بر این،روانشناسان از تمرین های مدیتیشن و ذهن آگاهی برای افزایش هوش معنوی و ایجاد آرامش درونی استفاده می کنند این تمرین هابه دانش آموزان کمک می کنند تا به شناخت بهتری از خود و محیط پیرامون برسند و احساس معنا و هدف بیشتری در زندگی پیداکنند در نهایت، نتایج این بررسی نشان میدهد که روانشناسان با بهره گیری از روش ها و تکنیک های مختلف میتوانند بهبود قابلتوجهی در هوش هیجانی و معنوی دانش آموزان ایجاد کنند این بهبود نه تنها به موفقیت تحصیلی بلکه به سلامت روانی و رضایتکلی از زندگی دانش آموزان نیز کمک می کند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
مقدم، عرفان و صادقی، محمد و کرددریلو، امین و ولی زاده، عرفان،1403،بررسی نقش روان شناسان در بهبود هوش هیجانی و معنوی دانش آموزان،اولین کنفرانس بین المللی تحقیقات نوین در آموزش و پرورش،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین کنفرانس بین المللی تحقیقات نوین در آموزش و پرورش31 تیر 1403 · تهران