چکیده مقاله
در این مقاله سعی بر آن شده که میزان شناخت فناوری و تکنولوژی توسط معلمین و تاثیر آن بر روند تدریس و یادگیری دانش آموزان مورد بررسی و تشریح قرار گیرد نبود زمینه خلاقیت و طرح ایده های نو، ضعف دانش درباره فناوری، نبود عوامل انگیزشی و ضعف فرهنگ سازمانی از موانع تجربه آموزشی معلمان در مدرسه های مجازی بود فقدان ارتباط چهره به چهره موجب شده دانش آموزان نتوانند از معلمان و سایر افراد در عرصه مدرسه تاثیرپذیری اخلاقی داشته باشند در فضای آموزش هوشمند، شخصیت معلم و آموزشیار تنها از طریق کلمات بر صفحه نمایش ظاهر می گردد در آموزش هوشمند، دانش آموز به پشتیبانی های مختلفی از جمله پند و اندرزهای تربیتی، انواع گوناگون مشاوره و خدمات خاص نیاز دارد این انواع پشتیبانی همگی از ارزش یکسانی برخوردارند و باید مورد توجه باشد ضعف پرورش همه جانبه شخصیت دانش آموز از معایب آموزش هوشمند است و فضای هوشمند به علت ضعف ارتباط معلم دانش آموز و روش تدریس محض سخنرانی محور، موجب رشد همه جانبه شخصیت یادگیرندگان نمی شود اهمیت ثمربخشی روش های تدریس و یادگیری بهتر همواره مورد نظر دانشمندان و محققین علوم تربیتی بوده است تاریخچه مطالعات نشان می دهد روش های تدریس چه در پیشرفت تحصیلی دانش آموزان و چه در ایجاد انگیزه و رضایت خاطر، پرورش شخصیت و رشد خلاقیت آنان و موثراست روش های تدریس به منزله روشنایی های متفاوتی هستند که هر کدام بردشان تا شعاع خاص را دربرمی گیرند البته باید اذعان نمود که هر یک از روش ها در ارتباط با موقعیت های مختلف از کار آیی ویژه ای برخوردار هستند، به عبارت دیگرهریک درجای خویش مثمر ثمر هستند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�نیمتی، مهدی و باقری، محسن و عزتی، مجتبی و فضلی، احسان،1404،بررسی بکارگیری تکنولوژی آموزشی و هوشمند سازی مدارس بر خودکارآمدی دانش آموزان دوره ابتدایی،سومین کنفرانس بین المللی تحقیقات نوین در آموزش و پرورش،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات سومین کنفرانس بین المللی تحقیقات نوین در آموزش و پرورش31 فروردین 1404 · تهران