چکیده مقاله
روابط مثبت آموزگار و شاگرد ارتباط تنگاتنگی با کیفیت آموزشی و جو مدرسه دارد، زیرا آموزگاران این فرصت را دارند که هم از نظر تحصیلی و هم از نظر اجتماعی از شاگردان حمایت کنند این پژوهش بر اساس مطالعات کتابخانه ای و به روش تحلیلی توصیفی استدلال می کند که روابط شاگردان با آموزگاران برای موفقیت آنها در مقطع ابتدایی اساسی است روابط شاگرد و آموزگار در طول سال تحصیلی از طریق پیوند پیچیده ای از باورها، نگرش ها، رفتارها و ارتباطات شاگرد و آموزگار با یکدیگر ایجاد می شود ایجاد روابط قوی و حمایتی با آموزگاران به شاگردان این امکان را می دهد که در فضای مدرسه و کلاس درس احساس امنیت و آرامش بیشتری داشته باشند، ارتباطات مثبت بیشتری با همکلاسی های خود برقرار کنند و رشد تحصیلی بیشتری کسب کنند در مقابل، تعارض و تضاد با آموزگاران ممکن است شاگردان را در مسیر شکست و افت تحصیلی قرار دهد که در آن نمی توانند به دانش نظری و عملی ارائه شده در کلاس و مدرسه ارتباط برقرارکنند مطالعات نظری و تجربی روابط شاگرد و آموزگار منجر به تدوین برنامه هایی شده است که برای ارتقای رشد تحصیلی شاگردان از طریق بهبود روابط شاگرد و آموزگار بازطراحی شده است
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�رکمن، حمیده و جعفرزادگان، مریم،1401،بررسی تاثیر روابط مثبت آموزگار و شاگرد در رشد تحصیلی مقطع ابتدایی،دومین کنفرانس بین المللی مطالعات نوین در علوم انسانی، علوم تربیتی، حقوق و مطالعات اجتماع�
ارائهشده در
مجموعه مقالات دومین کنفرانس بین المللی مطالعات نوین در علوم انسانی، علوم تربیتی، حقوق و مطالعات اجتماعی20 آذر 1401