رابطه تمایزیافتگی خود بر رضایت زناشویی و کیفیت زندگی زوجین (مطالعه مروری)

چکیده مقاله

تمایزیافتگی خود به ظرفیت افراد برای مدیریت هیجانات، متفکر ماندن در تجارب عاطفی و توانایی تجربه صمیمیت و استقلال در روابط اشاره دارد تفاوت های فردی در تمایز خود ممکن است بر رضایت زناشویی و کیفیت زندگی تاثیر بگذارد از آنجایی که افراد با تمایز ضعیف، جدایی و طرد را غیرقابل تحمل و برانگیزاننده اضطراب می دانند، ما فرض کردیم که سطوح مختلف تمایز با استراتژی های مختلف رضایت زناشویی و کیفیت زندگی مرتبط است بر همین اساس هدف از این مطالعه، استفاده از رویکرد مرور ادبیات برای به دست آوردن بینشی در مورد ارتباط میان تمایزیافتگی خود با رضایت زناشویی و کیفیت زندگی بوده است در این مطالعه از روش مرور ادبیات با جستجوی منابع مختلف از Google Scholar، Scopus، WOS و استفاده گردیده است یافته های این مطالعه بیانگر این امر است که تمایز خود تاثیر معنی داری بر رضایت زناشویی و کیفیت زندگی دارد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

ماندانا محمودجانلو

استادیار، گروه روانشناسی، موسسه آموزش عالی صنعتی مازندران، بابل، مازندران، ایران

محمدرضا دباغ

کارشناس ارشد، گروه روانشناسی، موسسه آموزش عالی سنا، ساری، مازندران، ایران

هانیه فرضی

کارشناس ارشد روانشناسی بالینی، گروه روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات، پردیس علوم و تحقیقات آیت الله آملی

محمودجانلو، ماندانا و دباغ، محمدرضا و فرضی، هانیه،1403،رابطه تمایزیافتگی خود بر رضایت زناشویی و کیفیت زندگی زوجین (مطالعه مروری)،نهمین کنفرانس بین المللی مطالعات میان رشته ای علوم بهداشتی، روانشناسی، مدیریت و علوم تربیت�

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات دهمین کنفرانس بین المللی مطالعات میان رشته ای علوم بهداشتی، روانشناسی، مدیریت و علوم تربیتی30 مهر 1403