چکیده مقاله
تمرکزگرایی در اداره مدارس، شیوه ای از حکمرانی آموزشی می باشد که در آن تصمیم های کلیدی در سطوح بالادستی اتخاذ می شود و نقش مدرسه بیشتر به اجرا محدود می گردد این مقاله با رویکرد مروری تحلیلی، پیامدهای تمرکزگرایی را در دو سطح مدیریت مدرسه و فرایند یاددهی یادگیری بررسی می کند و سپس الگوهای تفویض اختیار را به عنوان مسیر اصلاحی تبیین می نماید تحلیل ها نشان می دهد تمرکزگرایی می تواند انعطاف مدیریتی را کاهش دهد، تصمیم گیری را کند کند و پاسخ گویی مدرسه را به سمت ساختارهای اداری سوق دهد و در نتیجه، زمینه مشارکت حرفه ای و نوآوری در مدرسه تضعیف شود همچنین وقتی تصمیم ها از موقعیت واقعی مدرسه فاصله بگیرند، امکان انطباق برنامه ها با نیازهای محلی کاهش می یابد و فرهنگ مدرسه به سمت انجام تکلیف و گزارش محوری حرکت می کند در ادامه، تفویض اختیار به عنوان انتقال هدفمند اختیار همراه با مسئولیت پذیری معرفی می شود و تاکید می گردد که واگذاری اختیار بدون مرزبندی روشن، ظرفیت سازی مدیریتی و نظام پاسخ گویی منصفانه به واگذاری صوری یا بی ثباتی تصمیم ها منجر می شود بر این اساس، چارچوب پیشنهادی مقاله بر طراحی مرحله ای تفویض اختیار، توزیع اختیار درون مدرسه و ایجاد سازوکارهای سنجش و اصلاح استوار می باشد جمع بندی مقاله نشان می دهد مدرسه محوری زمانی محقق می شود که اختیار به تصمیم سازی قابل دفاع تبدیل شود و تصمیم سازی به بهبود قابل مشاهده در عملکرد مدرسه منتهی گردد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�کرالهی، سوزان،1404،بررسی پیامدهای تمرکزگرایی در اداره مدارس و ارائه الگوهای تفویض اختیار در آموزش و پرورش،اولین کنفرانس بین المللی و جشنواره کشوری مدارس شاد با رویکردهای فرهنگی، هنری، مهارتی، آموزشی، دینی، تربیتی و مدیریتی،بوشهر
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین کنفرانس بین المللی و جشنواره کشوری مدارس شاد با رویکردهای فرهنگی، هنری، مهارتی، آموزشی، دینی، تربیتی و مدیریتی9 اسفند 1404 · بوشهر