چکیده مقاله
نظام های آموزشی سنتی، با تمرکز بر انتقال دانش و سنجش های کمی، اغلب ابعاد عاطفی و روانی یادگیری را نادیده گرفته اند این رویکرد، مدرسه را به فضایی خشک و مکانیکی تبدیل کرده که در آن دانش آموزان با اضطراب و بی انگیزگی مواجه می شوند مسئله اصلی این پژوهش، فقدان یک چارچوب نظری یکپارچه است که بتواند مدرسه را به عنوان یک «سفر اکتشافی عاطفی» بازتعریف کند و نقش معلمان را از «ناقل دانش» به «کاشفان شادی پایدار» و «معلمان فرهنگی» تغییر دهد هدف این مطالعه، تبیین چگونگی هم افزایی نظریه های روان شناسی مثبت، هوش هیجانی و فرهنگ مدرسه برای ایجاد محیطی است که در آن شادی پایدار، سوخت اصلی یادگیری و کشف استعدادهای پنهان باشد این پژوهش با رویکردی کیفی و با استفاده از روش تحقیق اسنادی انجام شده است جامعه اسنادی شامل مقالات علمی پژوهشی معتبر ، کتب تخصصی، پایان نامه ها و گزارش های سازمانی در حوزه ی روان شناسی مثبت، آموزش و فرهنگ سازمانی است داده ها با استفاده از نمونه گیری هدفمند و جستجوی پیشرفته در پایگاه های معتبر مانند Scopus، Web of Science، SID و Magiran گردآوری شدند فرآیند تحلیل داده ها شامل تحلیل محتوای کیفی و ترکیب یافته ها بود تا بتواند یک مدل مفهومی نوین را از دل ادبیات موجود استخراج کند اعتبار پژوهش از طریق مثلث سازی منابع و شفاف سازی فرآیند تحلیل تضمین شد تحلیل داده ها منجر به شکل گیری چارچوب نظری «مدرسه به مثابه سفر اکتشافی عاطفی» شد که بر سه رکن اصلی استوار است: ۱ نظریه گسترش و ساخت: هیجانات مثبت شادی، کنجکاوی دامنه توجه و تفکر دانش آموزان را گسترش داده و آن ها را برای اکتشاف و یادگیری عمیق آماده می کنند ۲ مدل PERMA و شادی پایدار: شادی در این چارچوب، حاصل تعامل پنج مولفه هیجانات مثبت، درگیری، روابط، معنا و دستاورد است که باید در برنامه های درسی و فعالیت های مدرسه نهادینه شود ۳ نقش معلم فرهنگی: معلمان با بهره گیری از هوش هیجانی بالا، به عنوان «کاشفان شادی» عمل می کنند که با درک تفاوت های فرهنگی و هویتی، فضایی امن و الهام بخش برای رشد دانش آموزان فراهم می سازند یافته ها نشان دادند که فرهنگ مدرسه به عنوان یک «اکوسیستم عاطفی»، بستر اصلی تحقق این سفر است و بدون حمایت مدیریتی و فرهنگی، نقش معلمان به تنهایی کافی نیست یافته های این پژوهش نشان می دهد که گذار از پارادایم های سنتی به رویکرد «سفر اکتشافی عاطفی»، یک ضرورت استراتژیک برای نظام های آموزشی مدرن است این مدل، شادی را نه به عنوان یک هدف فرعی، بلکه به عنوان یک مکانیسم ضروری برای یادگیری و تاب آوری معرفی می کند تحول نقش معلم به «کاشف شادی»، نیازمند بازنگری در برنامه های تربیت معلم و توسعه حرفه ای است تا معلمان مهارت های عاطفی و فرهنگی لازم را کسب کنند همچنین، نتایج تاکید می کنند که فرهنگ مدرسه باید از رقابت ناسالم به سمت همدلی و حمایت متقابل تغییر یابد این چارچوب نظری، شکاف موجود در ادبیات پژوهشی را که به صورت جداگانه به مولفه های شادی، هوش هیجانی و فرهنگ پرداخته بودند، پر می کند و مدلی جامع برای تربیت انسان های شاد، خلاق و مسئولیت پذیر ارائه می دهد در نهایت، این پژوهش پیشنهاد می کند که سیاست گذاران آموزشی باید با تغییر در ساختارها و ارزش ها، بستری را فراهم کنند که در آن هر دانش آموز بتواند سفر اکتشافی منحصر به فرد خود را با راهنمایی معلمان فرهنگی آغاز کند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
یاراحمدی، زهرا،1404،مدرسه به مثابه یک سفر اکتشافی عاطفی: معلمان فرهنگی در نقش کاشفان شادی پایدار،اولین کنفرانس بین المللی و جشنواره کشوری مدارس شاد با رویکردهای فرهنگی، هنری، مهارتی، آموزشی، دینی، تربیتی و مدیریتی،بوشهر
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین کنفرانس بین المللی و جشنواره کشوری مدارس شاد با رویکردهای فرهنگی، هنری، مهارتی، آموزشی، دینی، تربیتی و مدیریتی9 اسفند 1404 · بوشهر