اصول و روش های متقاعد سازی و تغییر نگرش در آموزش و پرورش فراگیر

چکیده مقاله

هدف این مقاله، شناسایی عوامل موثر در ایجاد شکاف میان سیاست های آموزش فراگیر و عملکرد واقعی در محیط های آموزشی، به ویژه در ایران، و همچنین تبیین روش های کاربردی متقاعدسازی برای کاهش این شکاف است این مطالعه به روش مروری و با تحلیل مبانی نظری شامل مدل احتمال بسط ELM ، نظریه رفتار برنامه ریزی شده TPB و نظریه تماس انجام شده است یافته ها نشان می دهد که نگرش ها و باورهای ضمنی معلمان، کمبود آموزش تخصصی، نظام ارزیابی طردکننده، نبود مترجمان زبان اشاره، و کاستی های زیرساختی از مهم ترین موانع تحقق آموزش فراگیر در ایران هستند در مقابل، روش هایی همچون داستان سرایی، ایجاد تعهدات کوچک، کاهش اضطراب از طریق آموزش مهارت محور، گروه بندی انعطاف پذیر، و گوش دادن متفاوت به عنوان راهبردهای موثر متقاعدسازی معرفی شده اند در پایان، مدل بومی «پاسخ به مداخله – ایران» RTI IR با تاکید بر نقش معلم رابط سیار به عنوان راهکاری عملی برای غلبه بر کمبود منابع تخصصی پیشنهاد می شود

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

مریم گلینی

محقق

فائزه فلاح پژند

دانشجوی کارشناسی آموزش ابتدایی دانشگاه فرهنگیان مرکز شهید باهنر، تهران، ایران

محدثه کماسی

دانشجوی کارشناسی آموزش ابتدایی دانشگاه فرهنگیان مرکز شهید باهنر، تهران، ایران

ملیسا شریفی درآبادی

دانشجوی کارشناسی آموزش ابتدایی دانشگاه فرهنگیان مرکز شهید باهنر، تهران، ایران

فلاح پژند، فائزه و کماسی، محدثه و شریفی درآبادی، ملیسا،1405،اصول و روش های متقاعد سازی و تغییر نگرش در آموزش و پرورش فراگیر،دومین کنفرانس بین المللی فلسفه، تعلیم و تربیت و علوم ورزشی،تهران

ارائه‌شده در

پانزدهمین کنفرانس ملی مدیریت و تجارت الکترونیک31 شهریور 1405 · تهران