چکیده مقاله
سبک های فرزندپروری تاثیر عمیقی بر اعتمادبه نفس و انگیزه یادگیری کودکان در دوران دبستان دارند وقتی والدین با محبت و در عین حال قاطع رفتار می کنند، یعنی سبک مقتدرانه را پیش می گیرند، کودک احساس امنیت روانی می کند این امنیت باعث می شود کودک جسارت بیشتری برای امتحان کردن کارهای جدید داشته باشد و از شکست نترسد در چنین محیطی، والدین به جای سرزنش، به کودک کمک می کنند تا راه حل پیدا کند این تجربه مکرر موفقیت های کوچک، حس «من می توانم» را در کودک تقویت می کند در مقابل، اگر والدین بیش از حد سخت گیر و کنترل گر باشند، کودک دائما تحت نظارت است و فرصت تصمیم گیری مستقل را از دست می دهد این کودکان معمولا فکر می کنند بدون تایید والدین نمی توانند کاری را انجام دهند، بنابراین خودکارآمدی شان پایین می ماند و در مواجهه با تکالیف مدرسه دچار اضطراب می شوند از سوی دیگر، والدین سهل گیر که مرز مشخصی ندارند، ممکن است کودک را رها کنند این کودکان گاهی فکر می کنند تلاش کردن بی فایده است چون کسی پیگیر پیشرفت آن ها نیست در نتیجه، انگیزه ای برای غلبه بر چالش های درسی پیدا نمی کنند نکته کلیدی اینجاست که خودکارآمدی تحصیلی یعنی باور کودک به توانایی اش برای یادگیری و انجام تکالیف وقتی والدین انتظارات واقع بینانه دارند و تلاش کودک را تشویق می کنند، نه فقط نتیجه نهایی، کودک یاد می گیرد که با پشتکار می تواند بر موانع غلبه کند این باور مثبت، موتور محرک یادگیری در سال های بعدی تحصیل خواهد بود بنابراین، تعادل بین حمایت عاطفی و انتظارات منطقی، بستر اصلی رشد اعتمادبه نفس تحصیلی است کودکانی که در این فضا بزرگ می شوند، نه تنها نمرات بهتری می گیرند، بلکه مهارت های حل مسئله و مدیریت زمان را نیز بهتر یاد می گیرند این مهارت ها فراتر از مدرسه، در زندگی بزرگسالی آن ها نیز کاربرد دارد پس نقش والدین فقط کمک به درس خواندن نیست، بلکه ساختن ذهنیتی است که کودک را توانمند می بیند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�ائمی، محمد،1405،نقش سبک های فرزندپروری در شکل گیری خودکارآمدی تحصیلی کودکان دبستانی،دومین کنفرانس بین المللی فلسفه، تعلیم و تربیت و علوم ورزشی،تهران
ارائهشده در
پانزدهمین کنفرانس ملی مدیریت و تجارت الکترونیک31 شهریور 1405 · تهران