چکیده مقاله
استیفاء در مبحث چهارم از فصل دوم، باب دوم، قسمت دوم از کتاب دوم جلد قانون مدنی، در ضمان قهری ، آمده است و به معنی بهره مند شدن کسی از عمل دیگری یا منفعت بردن از مال غیر می باشد که مواد ۳۳۶ و ۳۳۷ قانون مدنی به آن مبحث اختصاص دارد این مواد که از منابع فقهی گرفته شده است، در فقه گستره ای وسیع تر از مواد پیش بینی شده در قانون مدنی دارد و با عناوینی نظیر منع اکل مال به باطل و قاعده احترام مورد بحث قرار گرفته است در حقوق رم و حقوق غرب، استیفاء را تحت عنوان دارا شدن غیر عادلانه طبقه بندی نموده و گفته اند: این طبیعتا غیر منصفانه است که کسی از طریق زیان دیگری دارا شود از نظر حقوقی مبنای واقعی استیفاء اجرای عدالت و احترام به عرف و نیازهای عموم است، یعنی در هرجا که شخصی از مال یا کار دیگری استفاده می کند و قراردادی باعث ایجاد دینی برای استفاده کننده نمی شود و کار او نیز تحت عنوان غصب و اتلاف و تسبیب قرار نمی گیرد، قانون گذار استفاده کننده را ملزم به پرداخت اجرت المثل می کند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
مهدوی کنده، حسین،1404،استیفاء از مال یا عمل دیگری،سومین کنفرانس بین المللی اقتصاد دریاپایه با رویکرد حقوق، توسعه و حمل و نقل،بندرعباس
ارائهشده در
مجموعه مقالات دهمین کنفرانس بین المللی عمران، معماری، شهرسازی با رویکرد توسعه زیرساخت های شهری27 بهمن 1404 · بندرعباس