چکیده مقاله
برق رسانی ساحلی OPS در بنادر، صرفا یک ارتقای فنی نیست؛ بلکه یک مسئله حقوقی–قراردادی چند ذینفعه در تلاقی حقوق حمل ونقل، حقوق انرژی، حقوق تجارت و شرکت ها و سیاستگذاری عمومی است تجربه اجرای پروژه های OPS نشان می دهد شکست یا کندی این پروژه ها غالبا از طراحی نامناسب مدل قرارداد ، ابهام در مرز مسئولیت ها در رابط کشتی–ساحل ، و تخصیص نادرست ریسک ها ناشی می شود که به ادعاهای قراردادی، تاخیر، اضافه هزینه و کاهش پذیرش از سوی اپراتورهای ترمینالی و خطوط کشتیرانی می انجامد این مقاله با هدف ارائه یک چارچوب تصمیم سازی برای کارفرمای بندر، معیارهای انتخاب مدل قرارداد در پروژه های OPS EPC/EPCM/PPP/ترکیبی را استخراج و الزامات حقوقی–قراردادی کلیدی هر مدل را تبیین می کند روش تحقیق مبتنی بر تحلیل چندمعیاره و مدیریت ریسک ساختاریافته است و داده ها از بررسی اسناد، مصاحبه های نیمه ساخت یافته با خبرگان و قضاوت تخصصی گردآوری می شود معیارهای پیشنهادی شامل: قابلیت اجرای تعهدات و ضمانت اجراها SLA/LD ، رژیم تغییرات و ادعاها، سازوکار مسئولیت مدنی، بیمه و جبران خسارت، الزامات HSSE، شفافیت تحویل گیری و آزمون های پذیرش، هماهنگی با شرکت برق و الزامات تنظیم گری، و امکان پذیری تامین مالی است چارچوب در قالب مطالعه مقایسه ای بندر شهید رجایی بندرعباس و بندر امیرآباد به کار گرفته می شود یافته ها نشان می دهد تفاوت در پروفایل ترافیک، ساختار بهره برداری و محدودیت های شبکه، وزن معیارهای قراردادی را تغییر داده و به انتخاب مدل های قراردادی متفاوت و بسته های حقوقی متمایز تخصیص ریسک، بندهای رابط، حل اختلاف و KPIهای قابل پایش منجر می شود خروجی مقاله یک ابزار عملی برای افزایش قابلیت اجرای قرارداد، کاهش ریسک های مرزی و تسهیل گذار کم کربن در اقتصاد دریامحور است
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�وحی پور اسرمی، مجید و طالبی متین، جواد و محمود جانلو، رضا و علیان، صفرعلی،1404،انتخاب مدل قرارداد و الزامات حقوقی-قراردادی پروژه های برق رسانی ساحلی (OPS) در بنادر: مطالعه مقایسه ای شهید رجایی و امیرآباد،سومین کنفرانس بین المللی اقتصاد دریاپایه با رویکرد حقوق، توسعه و حمل و نقل،بندرعباس
ارائهشده در
مجموعه مقالات دهمین کنفرانس بین المللی عمران، معماری، شهرسازی با رویکرد توسعه زیرساخت های شهری27 بهمن 1404 · بندرعباس