چکیده مقاله
صنعت دریانوردی جهانی در آستانه تحولی ساختاری قرار دارد که در آن الزامات ایمنی ناوبری، امنیت سایبری و پایداری زیست محیطی به طور فزاینده ای در هم تنیده شده اند سازمان بین المللی دریانوردی IMO به عنوان نهاد اصلی تنظیم گر، با تدوین کنوانسیون ها و کدهای بین المللی نظیر SOLAS، ISM و MARPOL، تلاش کرده است به این چالش های چندبعدی پاسخ دهد؛ با این حال، شواهد پژوهشی حاکی از وجود شکاف های ساختاری میان قانون گذاری بین المللی و اجرای ملی، به ویژه در زمینه مدیریت ایمنی، امنیت سایبری و کربن زدایی است این مقاله با رویکردی تحلیلی–نظام مند، تعامل میان سه مولفه کلیدی ایمنی، امنیت و پایداری محیط زیستی را در چارچوب مقررات IMO بررسی می کند یافته ها نشان می دهد که غلبه رویکردهای سنتی مبتنی بر قابلیت اطمینان فنی، در مواجهه با سیستم های پیچیده و دیجیتالی شده امروزی ناکافی بوده و گذار به مدل های سیستم محور نظیر STAMP برای طراحی موثر سیستم های مدیریت ایمنی ضروری است همچنین، ادغام فناوری اطلاعات و عملیاتی در کشتی ها، علی رغم افزایش کارایی، سطح آسیب پذیری سایبری را به طور معناداری افزایش داده و عامل انسانی همچنان ضعیف ترین حلقه در زنجیره ایمنی و امنیت دریایی باقی مانده است در حوزه زیست محیطی، تحلیل ها نشان می دهد که تحقق اهداف کربن زدایی ۲۰۵۰ صرفا از طریق بهبود بهره وری انرژی ممکن نبوده و نیازمند گذار به سوخت های جایگزین و توسعه بنادر سبز به عنوان زیرساخت های پشتیبان است در نهایت، مقاله استدلال می کند که دستیابی به دریانوردی ایمن، امن و کم کربن مستلزم اصلاح ساختار حکمرانی بین المللی، کاهش بروکراسی تشریفاتی، ارتقای فرهنگ ایمنی و حرکت از رویکردی واکنشی به سمت مدیریت ریسک پیش کنشی و مبتنی بر داده است
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�الوند، آرش و احمدی زغن آباد، مهدی و تقی زاده، مهدی،1404،ایمنی، امنیت و پایداری زیست محیطی در دریانوردی مدرن: چالش های حکمرانی مقررات IMO،سومین کنفرانس بین المللی اقتصاد دریاپایه با رویکرد حقوق، توسعه و حمل و نقل،بندرعباس
ارائهشده در
مجموعه مقالات دهمین کنفرانس بین المللی عمران، معماری، شهرسازی با رویکرد توسعه زیرساخت های شهری27 بهمن 1404 · بندرعباس