بررسی علمی-حقوقی تعاریف و خلاهای حقوقی نواحی ساحلی در قوانین ایران

چکیده مقاله

مقاله حاضر به بررسی علمی حقوقی تعاریف و چارچوب های حقوقی مرتبط با نواحی ساحلی و مرز میان خشکی و دریا در قوانین ایران می پردازد با وجود اهمیت استراتژیک و زیست محیطی نواحی ساحلی، قوانین فعلی ایران فاقد تعاریف دقیق، منسجم و هماهنگ از مفاهیم کلیدی مانند خط ساحل، خط کرانه، خط مبنا و حریم های ساحلی هستند که این امر موجب بروز ابهامات و چالش های حقوقی و مدیریتی در تعیین مرزها و مالکیت اراضی ساحلی می شود در این مطالعه، خلاهای موجود در نظام حقوقی ایران با استفاده از تحلیل فنی علمی و مقایسه تطبیقی با نظام های حقوقی بین المللی توسعه یافته بررسی گردیده است نتایج نشان می دهد که نبود قانون جامع دریایی ساحلی و مرجع تخصصی برای تعیین و پایش خطوط ساحلی، مانع مدیریت یکپارچه و پایدار نواحی ساحلی شده است این مقاله بر ضرورت تدوین قانونی یکپارچه و علمی تاکید می نماید که ضمن بهره گیری از دانش فیزیک دریا و داده های هیدروگرافیکی، سازوکارهای حقوقی انعطاف پذیر و هماهنگ با تحولات محیطی و اقلیمی را پیش بینی کند تا امنیت حقوقی، حفاظت محیطی و توسعه پایدار سواحل ایران تضمین شود

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

دانیال قادری

مرکز ارائه دهنده خدمات مشاوره و شبیه سازی محیط های ساحلی و دریایی شرکت نظاره پژوهان دریا ساحل ، بندر عباس، ایران

قادری، دانیال و قادری، دانیال و قادری، دانیال،1404،بررسی علمی-حقوقی تعاریف و خلاهای حقوقی نواحی ساحلی در قوانین ایران،سومین کنفرانس بین المللی اقتصاد دریاپایه با رویکرد حقوق، توسعه و حمل و نقل،بندرعباس

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات دهمین کنفرانس بین المللی عمران، معماری، شهرسازی با رویکرد توسعه زیرساخت های شهری27 بهمن 1404 · بندرعباس