تحلیلی بر نجات دریایی در حقوق ایران و فرم باز لویدز (لف) ۲۰۲۴

چکیده مقاله

در این مقاله ارائه خدمات نجات از سوی نجات دهنده به موجب قرارداد نجات انعقاد یافته متعاقب درخواست کمک مالک یا فرمانده کشتی در مواجهه با خطر بالفعل یا بالقوه واقعی، در حقوق ایران و فرم لف ۲۰۲۴ موسسه لویدز با هدف تبیین حقوق، تعهدات و مسئولیت های نجات دهنده بررسی می شود نوشتار حاضر، به روش توصیفی تحلیلی، پس از تحلیل و مقایسه قرارداد نجات در حقوق ایران و فرم لف ۲۰۲۴، احکام، حقوق و تعهدات نجات دهنده را به بحث نشسته و پس از طرح ملاحظاتی، در نهایت به این نتیجه دست می یابد که در عین حال که تعهد نجات دهنده از نوع تعهد به وسیله می باشد، قرارداد نجات یک عقد لازم است که نجات دهنده را به اتمام عملیات نجات ضمن به کارگیری همه مهارت و امکانات با رعایت دقت ملزم می نماید؛ چنانچه عملیات نجات موفقیت آمیز نباشد، نجات دهنده مگر به موجب شرط اسکوپیک فرم لف یا غرامت ویژه کنوانسیون نجات دریایی ۱۹۸۹، حق دریافت مبلغ دیگری با عنوان پاداش نجات را ندارد نجات دهنده جزء در صورت تعدی و تفریط مسئول زیان وارده به کشتی و محموله نمی باشد و به موجب کنوانسیون تحدید مسئولیت در دعاوی دریایی ۱۹۷۶ چنانچه ایراد خسارت عمدی یا ناشی از تقصیر سنگین نباشد، مسئولیت نجات دهنده تا سقف مشخص شده در کنوانسیون تحدید می گردد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

علی رضائی

دانشیار گروه حقوق خصوصی و اسلامی، شیراز، دانشگاه شیراز

آرزو پادیر

دکترای حقوق خصوصی، شیراز، دانشگاه شیراز

�ضائی، علی و پادیر، آرزو،1404،تحلیلی بر نجات دریایی در حقوق ایران و فرم باز لویدز (لف) ۲۰۲۴،سومین کنفرانس بین المللی اقتصاد دریاپایه با رویکرد حقوق، توسعه و حمل و نقل،بندرعباس

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات دهمین کنفرانس بین المللی عمران، معماری، شهرسازی با رویکرد توسعه زیرساخت های شهری27 بهمن 1404 · بندرعباس