چکیده مقاله
افزایش تقاضای سفر و تراکم رمپ ها در بزرگراه های شهری، نواحی ادغام و بافت را به کانون افت عملکرد تبدیل کرده است؛ جایی که تداخل های تغییرخط موجب کاهش سرعت، افزایش چگالی، افت سطح خدمت و کاهش قابلیت اطمینان سفر می شود در این میان، توسعه معابر جمع وپخش کننده به عنوان راهبردی زیرساختی برای جداسازی جریان های ورود یا خروج از جریان عبوری مطرح است این مقاله با رویکرد «مروری تحلیلی» و با اتکا به هفت منبع منتخب شامل مطالعات طراحی و تجربه های اجرایی C D، مقایسه با گزینه هایی مانند خط کمکی، تحلیل شبکه ای، چارچوب HCM و بهبودهای تحلیل بافت و مدل سازی چند ویو به تبیین مکانیزم ها، مزایا و محدودیت های توسعه C D در بزرگراه های شهری می پردازد یافته ها نشان می دهد اثر مثبت C D عمدتا از کاهش اصطکاک جانبی و تداخل های تغییرخط و افزایش پایداری جریان عبوری ناشی می شود؛ بااین حال این اثر «مشروط» بوده و به کیفیت طراحی هندسی اتصال ها، کفایت طول های عملکردی، انعطاف پذیری مسیر و پیچیدگی کریدوری وابسته است همچنین در برخی شرایط، گزینه هایی مانند خط کمکی می توانند عملکردی هم سطح یا بهتر از C D داشته باشند؛ بنابراین انتخاب راهکار نیازمند مقایسه سناریویی و نگاه کریدوری است در پایان، چارچوبی برای گزارش اثر توسعه C D با شاخص های استاندارد سرعت، چگالی، LOS و ظرفیت ارائه و تاکید می شود در محیط های پیچیده شهری، محدودیت های روش های کلاسیک تحلیل بافت مدنظر قرار گرفته و در صورت امکان از بهبودهای پیشنهادی یا شبیه سازی خرد استفاده شود
کلیدواژهها
نویسندگان
مهدی خاجی
دانشگاه علم و صنعت ایران
فرهاد حضرت پور آهنگر
دانشگاه علم و صنعت ایران
شیوه ارجاع
�اجی، مهدی و حضرت پور آهنگر، فرهاد،1404،اثر توسعه شبکه معابر جمع وپخش کننده (Collector-Distributor) بر عملکرد بزرگراه های شهری،دهمین کنفرانس بین المللی عمران، معماری، شهرسازی با رویکرد توسعه زیرساخت های شهر�
ارائهشده در
دوازدهمین همایش ملی علوم و مهندسی27 بهمن 1404 · تهران