چکیده مقاله
رشد سریع شهرنشینی، گسترش بافت های شهری و وجود ساختمان ها و زیرساخت های قدیمی باعث افزایش آسیب پذیری شهرها در برابر زلزله شده است از این رو، برنامه ریزی برای بهینه سازی و مقاوم سازی لرزه ای سازه ها و زیرساخت های شهری به عنوان یکی از مهم ترین راهبردهای کاهش ریسک و افزایش تاب آوری شهری مطرح می شود هدف اصلی این پژوهش ارائه چارچوبی اجرایی برای اولویت بندی اقدامات مقاوم سازی شهری با رویکرد کاهش ریسک لرزه ای و ارتقای تاب آوری شهری در شهر یاسوج است روش تحقیق از نوع کاربردی و به لحاظ روش اجرا توصیفی–تحلیلی بوده و برای تحلیل داده ها از روش تصمیم گیری چندمعیاره تحلیل سلسله مراتبی AHP استفاده شده است معیارهای اصلی شامل ابعاد فنی و سازه ای، اجتماعی، اقتصادی و مدیریت بحران بوده و برای هر یک از آن ها زیرمعیارهای تخصصی تعریف شد داده های مورد نیاز از طریق نظرخواهی از کارشناسان حوزه مهندسی عمران، برنامه ریزی شهری و مدیریت بحران گردآوری و با استفاده از مقایسات زوجی تحلیل گردید نتایج پژوهش نشان داد که معیار «مدیریت بحران و عملیاتی» با وزن ۰ ۴۹۱ بیشترین اهمیت را در فرآیند تصمیم گیری دارد و پس از آن معیار «فنی و سازه ای» با وزن ۰ ۳۰۶ قرار گرفته است همچنین نرخ ناسازگاری محاسبه شده CR=۰ ۰۱۸ بیانگر اعتبار و سازگاری بالای مدل تصمیم گیری است نتایج اولویت بندی گزینه ها نشان داد که مقاوم سازی شریان های حیاتی و پل های شهری با وزن ۰ ۳۶۲ در رتبه نخست قرار دارد، پس از آن مقاوم سازی ساختمان های با کاربری حیاتی با وزن ۰ ۳۳۹، مقاوم سازی بافت های فرسوده مسکونی با وزن ۰ ۲۲۱ و در نهایت ساختمان های اداری با وزن ۰ ۰۷۸ قرار گرفته اند
کلیدواژهها
نویسندگان
سید محمدحسین حسینی مهریان
کارشناسی ارشد عمران دانشگاه آزاد اسلامی واحد یاسوج
شیوه ارجاع
�سینی مهریان، سید محمدحسین،1404،بهینه سازی و مقاوم سازی لرزه ای سازه ها و زیرساخت های شهری با رویکرد کاهش ریسک و افزایش تاب آوری شهری: چارچوب اجرایی برای مدیریت شهری و شهرداری ها،دهمین کنفرانس بین المللی عمران، معماری، شهرسازی با رویکرد توسعه زیرساخت های شهر�
ارائهشده در
دوازدهمین همایش ملی علوم و مهندسی27 بهمن 1404 · تهران