چکیده مقاله
هدف این پژوهش، تبیین و تحلیل تاثیر فناوری های دیجیتال بر شکل گیری معماری معاصر و بررسی نقش این فناوری ها در تحول فرآیند طراحی، تولید فرم، روش های ساخت و تجربه فضایی است با توجه به گسترش روزافزون ابزارهای دیجیتال در معماری، این مطالعه می کوشد نشان دهد که چگونه فناوری های نوین، پارادایم های سنتی معماری را دگرگون کرده و زمینه ساز ظهور رویکردهای جدید طراحی شده اند روش تحقیق در این مقاله، توصیفی–تحلیلی و مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای است داده ها از طریق بررسی منابع معتبر فارسی و غیرفارسی شامل کتاب ها، مقالات علمی–پژوهشی و نشریات تخصصی معماری گردآوری شده اند پس از جمع آوری داده ها، مفاهیم کلیدی مرتبط با معماری دیجیتال، طراحی پارامتریک، ساخت دیجیتال و داده محوری استخراج و به صورت تحلیلی مورد بررسی قرار گرفته اند یافته های پژوهش نشان می دهد که فناوری های دیجیتال موجب تغییر بنیادین در ماهیت فرآیند طراحی معماری شده اند طراحی از یک روند خطی و ایستا به فرآیندی غیرخطی، پویا و تکرارشونده تبدیل شده است طراحی پارامتریک و الگوریتمی امکان تولید فرم های پیچیده و تطبیق پذیر را فراهم کرده و ارتباط میان فرم، عملکرد، سازه و شرایط محیطی را تقویت نموده است همچنین، فناوری های ساخت دیجیتال مانند CNC و پرینت سه بعدی، فاصله میان طراحی دیجیتال و اجرای فیزیکی را کاهش داده و دقت و کیفیت ساخت را افزایش داده اند استفاده از داده های اقلیمی و رفتاری نیز نقش مهمی در شکل گیری معماری هوشمند و پایدار ایفا می کند نتایج این پژوهش حاکی از آن است که معماری معاصر در بستر فناوری های دیجیتال به سوی رویکردی سیستم محور، داده محور و میان رشته ای حرکت می کند فناوری های دیجیتال نه تنها ابزار طراحی، بلکه عامل شکل دهنده به تفکر معمارانه و زبان معماری معاصر هستند در نهایت، می توان گفت که آینده معماری به طور مستقیم با توسعه و تکامل فناوری های دیجیتال پیوند خورده و درک این رابطه برای پاسخ گویی به نیازهای پیچیده جوامع معاصر ضروری است
کلیدواژهها
نویسندگان
ندا خلیلی
کارشناسی ارشد مهندسی معماری،هیئت علمی موسسه آموزش عالی هنر رسام،البرز،ایران
شیوه ارجاع
�لیلی، ندا،1404،تاثیر فناوری های دیجیتال بر شکل گیری معماری معاصر،دهمین کنفرانس بین المللی عمران، معماری، شهرسازی با رویکرد توسعه زیرساخت های شهر�
ارائهشده در
دوازدهمین همایش ملی علوم و مهندسی27 بهمن 1404 · تهران