چکیده مقاله
بازآفرینی شهری در بافت های تاریخی، به عنوان یکی از رویکردهای نوین مداخله شهری، صرفا محدود به بهبود کالبدی نبوده و به طور فزاینده ای با مفاهیمی همچون حقوق شهروندی، عدالت فضایی و حق بر شهر پیوند خورده است هدف پژوهش حاضر، تحلیل نقش بازآفرینی شهری در تحقق حقوق شهروندی در بافت تاریخی شهر قزوین است این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر ماهیت، توصیفی–تحلیلی بوده و با بهره گیری از روش ترکیبی کیفی–کمی انجام شده است در بخش کیفی، از طریق مصاحبه های نیمه ساختاریافته با ۱۴ نفر از کارشناسان و مدیران شهری، داده ها گردآوری و با روش تحلیل محتوای کیفی تحلیل شدند در بخش کمی، جامعه آماری شامل ساکنان بافت تاریخی قزوین بوده که با استفاده از فرمول کوکران، ۳۸۰ نفر به عنوان نمونه انتخاب و داده ها از طریق پرسشنامه جمع آوری و با نرم افزار SPSS تحلیل شد یافته های کیفی نشان دهنده ضعف مشارکت شهروندان در فرایند تصمیم گیری، نابرابری در توزیع خدمات شهری، تضعیف حقوق سکونتی و تهدید هویت تاریخی در فرایندهای بازآفرینی است نتایج بخش کمی حاکی از آن است که میانگین شاخص های مشارکت شهروندی و عدالت فضایی پایین تر از حد متوسط بوده، در حالی که احساس تعلق و هویت مکانی در سطح متوسط رو به بالا قرار دارد همچنین نتایج آزمون همبستگی پیرسون نشان داد که بین رضایت از بازآفرینی شهری و ادراک تحقق حقوق شهروندی، رابطه ای مثبت و معنادار وجود دارد در مجموع، نتایج پژوهش نشان می دهد که موفقیت بازآفرینی شهری در بافت های تاریخی، مستلزم رویکردی حق محور، مشارکت پذیر و توجه همزمان به ابعاد کالبدی، اجتماعی و نهادی است
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
پرپینچی، حسن،1404،تحلیل نقش بازآفرینی شهری در تحقق حقوق شهروندی در بافت های تاریخی شهری، نمونه موردی: شهر قزوین،دهمین کنفرانس بین المللی عمران، معماری، شهرسازی با رویکرد توسعه زیرساخت های شهر�
ارائهشده در
دوازدهمین همایش ملی علوم و مهندسی27 بهمن 1404 · تهران