اقتصادسیاسی سیاست صنعتی در برنامه اول توسعه دوره جمهوری اسلامی ایران ۱۳۷۲-۱۳۶۸

چکیده مقاله

تحقیق حاضر می کوشد با روشی توصیفی تحلیلی و با بهره گیری از داده های کمی و کیفی بدست آمده از روش کتابخانه ای و تحلیل اسنادی به بررسی اقتصاد سیاسی حاکم بر دولت اول سازندگی و سیاست صنعتی این دوره بپردازد دولت توسعه گرای لفت ویچی که چارچوب نظری تحقیق حاضر را تشکیل می دهد به عنوان متغیر مستقل و رشد صنعتی به عنوان متغیر وابسته لحاظ شده اند فرضیه تحقیق حاضر این بود که هرچه یک دولت از لحاظ نهادی و محتوایی به تعریف دولت توسعه گرا نزدیک تر باشد آنگاه در تدوین و اجرای سیاست صنعتی کارا و نتیجتا نیل به توسعه صنعتی موفق تر خواهد بود در تحقیق حاضر با بررسی مهم ترین ویژگی های دولت توسعه گرا و کاربرد آن بر دولت اول سازندگی دریافتیم که این دولت دارای عیار بالایی از توسعه گرایی بوده و اقتصاد سیاسی حاکم در این دوره شباهت های زیادی به دولت های توسعه گرای شرق آسیا دارد سپس با تحلیل مواد و متون برنامه اول توسعه دریافتیم که سیاست های صنعتی عمودی و کارکردی به عنوان سیاست های غالب در برنامه اول توسعه بوده و رشد صنعتی بالای این برنامه مرهون اتخاذ استراتژی توسعه صنعتی دولت توسعه گرا و کاربرد آن در سیاست های صنعتی برنامه اول توسعه توسط دولت اول سازندگی بوده است

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

سعید صافی اردهایی

دانشجوی دکترا گروه علوم سیاسی دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران تهران ایران

�افی اردهایی، سعید،1404،اقتصادسیاسی سیاست صنعتی در برنامه اول توسعه دوره جمهوری اسلامی ایران ۱۳۷۲-۱۳۶۸،ششمین همایش بین المللی علوم سیاسی، مدیریت، اقتصاد و حسابداری،همدان

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات هشتمین کنفرانس بین المللی جوشکاری و آزمایش های غیرمخرب، بیست و ششمین کنفرانس ملی جوش و بازرسی، پانزدهمین کنفرانس ملی آزمایش های غیرمخرب و چهارمین کنفرانس ملی ساخت افزایشی20 بهمن 1404 · تهران