چکیده مقاله
روزهای ناامن—از جمله بحران های طبیعی، مخاطرات بهداشتی، اختلالات اجتماعی و شرایط ناپایدار اقتصادی—می توانند دسترسی پیوسته دانش آموزان به آموزش حضوری را مختل کرده و زمینه افت یادگیری، شکاف های آموزشی و تضعیف انگیزش تحصیلی را تشدید کنند در چنین شرایطی، آموزش از راه دور به عنوان یک راهکار تداوم بخش و پل گونه، امکان حفظ پیوند آموزشی میان معلم و یادگیرنده را فراهم می کند؛ با این حال، اثربخشی آن به کیفیت طراحی آموزشی، زیرساخت های فناورانه، مهارت های معلمی، حمایت خانواده و شیوه های سنجش مرتبط است پژوهش حاضر با هدف تبیین نقش آموزش از راه دور به عنوان پلی برای یادگیری در روزهای ناامن و بررسی اثر آن بر جنبه هایی چون تداوم یادگیری، دسترسی عادلانه، انگیزش و کیفیت تعامل آموزشی انجام شد روش پژوهش از نوع توصیفی تحلیلی با رویکرد مرور نظام مند و تحلیل مقایسه ای مطالعات داخلی و خارجی بود و همچنین از شواهد تجربی گزارش شده در پژوهش های مرتبط برای استخراج شاخص های کلیدی استفاده شد یافته ها نشان دادند که آموزش از راه دور زمانی بیشترین اثر را دارد که طراحی آن مبتنی بر یادگیری خودتنظیمی، ساختاردهی مسیر یادگیری، ارائه بازخورد مستمر و سازوکارهای تعامل هدفمند باشد، نه صرفا انتقال محتوای دیجیتال همچنین، شکاف های دسترسی دسترسی به اینترنت، دستگاه، مهارت های دیجیتال و فضای مناسب مطالعه می تواند نابرابری آموزشی را افزایش دهد؛ لذا راهبردهای جبرانی مانند بسته های آفلاین، برنامه های چندرسانه ای کم حجم و زمان بندی انعطاف پذیر ضروری است در بخش نتایج، شاخص های پیشنهادی برای سنجش استمرار یادگیری و کیفیت تجربه یادگیری ارائه می شود و بر ضرورت هم افزایی آموزش از راه دور با سیاست های حمایتی آموزشی تاکید می گردد در نهایت، مقاله پیشنهادهایی برای بهبود زیرساخت، آموزش معلمان، طراحی محتوای مقاوم در برابر ناامنی و تدوین چارچوب های ارزیابی در شرایط بحرانی ارائه می دهد
کلیدواژهها
نویسندگان
فائزه شمسی نیا
کارشناسی ارشد تکنولوژی آموزشی دانشگاه آزاد اسلامی،واحدیزد، رشته شغلی: آموزگار
شیوه ارجاع
�مسی نیا، فائزه،1404،آموزش از راه دور، پلی برای یادگیری در روزهای ناامن،دومین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش و پرورش،ارومیه
ارائهشده در
همایش ملی نهج البلاغه حکمرانی عمومی و خصوصی در مسیر ایران آینده15 بهمن 1404 · چالوس