چکیده مقاله
گسترش فناوری های مبتنی بر داده و الگوریتم در زندگی روزمره، ضرورت بازنگری در برنامه درسی مدارس را تشدید کرده است در چنین شرایطی، «آموزش هوش مصنوعی» به عنوان یک درس مستقل می تواند از چند جهت ارزشمند باشد: نخست، آشنایی نظام مند دانش آموزان با مفاهیم پایه ای هوش مصنوعی، داده، یادگیری ماشین، محدودیت ها و سوگیری ها؛ دوم، توسعه سواد دیجیتال و تفکر محاسباتی از مسیر حل مسئله؛ و سوم، شکل دهی به مهارت های شهروندی فناورانه مانند اخلاق، حریم خصوصی و مسئولیت اجتماعی پژوهش حاضر با هدف تبیین ضرورت، زمینه های نظری و پیامدهای آموزشی طراحی درس مستقل هوش مصنوعی در برنامه درسی مدارس از دوره کودکی تا نوجوانی انجام می شود در چارچوب نظری پژوهش، یادگیری فعال و سازنده گرایی با نیازهای رشدی کودکان و نوجوانان پیوند می خورد و همچنین نقش انگیزش، خودکارآمدی و بازخورد آموزشی در مشارکت یادگیرندگان مورد توجه قرار می گیرد نتایج حاصل از مرور نظام مند منابع نشان می دهد که طراحی درس هوش مصنوعی باید مرحله ای و متناسب با رشد شناختی و زبان آموزی باشد: در کودکی با محوریت بازی های مسئله محور، الگوشناسی و داستان سازی با الگوریتم ها؛ در سنین ابتدایی با فعالیت های داده محور، مدل سازی ساده و برنامه ریزی آموزش محور؛ و در نوجوانی با تمرکز بر تحلیل داده، مفاهیم بنیادی یادگیری ماشین، ارزیابی مدل، و گفت وگوی اخلاقی اجتماعی همچنین کیفیت راهبری معلم، دسترسی به منابع آموزشی قابل اجرا و ایمن سازی محیط یادگیری برای حفاظت از حریم خصوصی می تواند تعیین کننده باشد یافته ها در قالب سه جدول ارائه می شود و در بحث نیز مسیرهای عملیاتی برای سیاست گذاری آموزشی، تولید محتوای درسی و آموزش معلمان پیشنهاد می گردد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�سروی، جمیله،1404،آموزش هوش مصنوعی به عنوان یک درس مستقل در برنامه درسی مدارس (از کودکی تا نوجوانی)،دومین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش و پرورش،ارومیه
ارائهشده در
همایش ملی نهج البلاغه حکمرانی عمومی و خصوصی در مسیر ایران آینده15 بهمن 1404 · چالوس