چکیده مقاله
پژوهش حاضر به بررسی تاثیر آموزش معکوس بر سازنده گرایی ،خودکارآمدی،اشتیاق وعملکرد تحصیلی دانش آموزان پایه سوم ابتدایی مدرسه دخترانه در شهرستان ایوان می پردازد در این پژوهش با استفاده از یک طرح نیمه تجربی دو گروه از دانش آموزان هم پایه کلاس سوم ابتدایی در دو کلاس مختلف مورد آزمایش قرار گرفته است گروه اول از روش آموزش معکوس و گروه دوم به شیوه سنتی آموزش دیده اند این دو گروه با طرح پیش آزمون و پس آزمون وجهت گردآوری داده ها از پرسشنامه سازنده گرایی توسط حقایقی و کارشکی ۱۳۹۴ و پرسشنامه اشتیاق تحصیلی فرد ریکز و همکاران ۲۰۰۴ پرسشنامه خودکارآمدی جینکزو مورگان ۱۹۹۹ و پرسشنامه عملکرد و یادگیری ابرو کوار ۲۰۲۴ وآزمون معلم ساخته استفاده شده است در ابتدا از هردو گروه پیش آزمون گرفته می شود وسپس گروه آزمایش طی ۱۲جلسه تحت آموزش معکوس و گروه کنترل آموزش سنتی قرار گرفتند وبعد از اتمام جلسات برای هردو گروه پس آزمون اجرا می شود و داده ها با استفاده از آمار توصیفی و استنباطی تحلیل کوواریانس تحلیل شدند در دهه های اخیر این روش آموزشی به عنوان یک رویکرد نوین در یادگیری مورد توجه قرار گرفته است نتایج نشان داد که دانش آموزانی که در گروه با یادگیری معکوس بودن به طور چشمگیری از نظر خودکارآمدی و سازنده گرایی و اشتیاق و عملکرد و همچنین کاهش اضطراب و افزایش اعتماد به نفس و در نتیجه یادگیری بهتر نسبت به گروه کنترل پیشرفت بیشتری داشتند این یافته ها نشان می دهد که آموزش معکوس می تواند به عنوان یک استراتژی موثر در بهبود انگیزه و پیشرفت تحصیلی و تعامل دانش آموز در دوران ابتدایی قرار گیرد همچنین پیشنهاد می شود که معلمان و مدارس به این رویکرد توجه بیشتری داشته باشند و از این روش در برنامه آموزشی خود استفاده کنند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�فاری نیا، رضا و شهبازی، معصومه و خرمی، زهرا،1404،اثر بخشی آموزش معکوس بر سازنده گرایی،خودکار آمدی،اشتیاق و عملکرد دانش آموزان پایه سوم ابتدایی،دومین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش و پرورش،ارومیه
ارائهشده در
همایش ملی نهج البلاغه حکمرانی عمومی و خصوصی در مسیر ایران آینده15 بهمن 1404 · چالوس