بررسی رابطه خود تنظیمی هیجانی و جهت گیری اهداف پیشرفت با خود ناتوان سازی تحصیلی دانش آموزان دختر و پسر مقطع متوسطه دوم گچساران

چکیده مقاله

زمینه و هدف: مفهوم خودناتوان سازی تحصیلی به عنوان یک آسیب روان شناختی شایع در میان فراگیران نظام های آموزشی مورد توجه است این پژوهش با هدف تبیین خودناتوان سازی تحصیلی بر اساس سبک های خود تنظیمی هیجانی و جهت گیری اهداف پیشرفت دانش آموزان انجام گرفت روش بررسی: روش پژوهش حاضر توصیفی از نوع همبستگی بود جامعه آماری را تمامی دانش آموزان دختر و پسر شهر گچساران بودند در سال تحصیلی ۱۴۰۴ ۱۴۰۵ به روش خوشه ای چند مرحله ای انتخاب شدند تشکیل دادند نمونه پژوهش شامل ۳۱۰ نفر از دانش آموزان بود که به روش صورت تصادفی خوشه ای چند مرحله ای می باشد انتخاب و با رضایت آگاهانه به سوالات پرسشنامه ها جواب دادند تعدادی از پاسخ نامه ها به علت داده های پرت یا تکمیل نبودن پرسشنامه ها کنار گذاشته شد و در مجموع داده های ۲۵۹ نفر تحلیل شد ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه خودناتوان سازی تحصیلی شوینگر و استینسمر پلستر ۲۰۱۰ ، پرسشنامه خودتنظیمی بوفارد و همکاران ۱۹۹۵ و پرسشنامه جهت گیری هدف پیشرفت الیوت و مک گریگور ۲۰۰۱ بود داده ها در دو بخش آمار توصیفی و آمار استنباطی استفاده از تحلیل مسیر با بهره گیری از نرم افزارهای AMOS و SPSS در سطح معناداری ۰ ۰۵ تحلیل شدند یافته ها: خود تنظیمی و جهت گیری اهداف پیشرفت با خود ناتوان سازی تحصیلی رابطه داشت خودتنظیمی p=۰ ۰۰۰۱ و β=۰ ۱۹ و جهت گیری اهداف پیشرفت p=۰ ۰۰۰۱ و β=۰ ۵۰ خود ناتوان سازی تحصیلی را پیش بینی می کنند که رابطه معنادار بود نتیجه گیری: به طور کلی نتایج پژوهش نشان داد بین خودتنظیمی هیجانی و جهت گیری اهداف با خود ناتوان سازی رابطه معنادار وجود دارد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

نسرین مرادی

کارشناسی ارشد روانشناسی تربیتی دانشگاه آزاد واحد مرودشت

مرادی، نسرین،1404،بررسی رابطه خود تنظیمی هیجانی و جهت گیری اهداف پیشرفت با خود ناتوان سازی تحصیلی دانش آموزان دختر و پسر مقطع متوسطه دوم گچساران،دوازدهمین کنفرانس بین المللی علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره، آموزش و پژوهش،تهران

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات اولین همایش ملی صنعت ساختمان با محوریت آینده ی پایدار و مقابله با ناترازی انرژی9 بهمن 1404 · ایوانکی