ارائه یک مدل بهینه طراحی محدودیت گردش در شبکه های شهری با تأکید بر حل مسئله تخصیص ترافیک

چکیده مقاله

در ادبیات رایج در حوزه حمل و نقل و ترافیک به مسئله طراحی محدودیت گردش TRDP که ماهیتاً نوعی مسئله طراحی شبکه گسسته از دیدگاه مدیریت سیستمی به شمار میرود، توجه چندان زیادی نشده است چنانکه در اغلب شبکههای شهری، این تکنیک مدیریتی به صورت تجربی و کاملاً دستی توسط پلیس راهور اعمال می شود هدف TRDP، بهینه سازی سنجه عملکردی یک سیستم مفروض مثلاً کمینه سازی هزینه سفر کل سیستم با احتساب رفتار مسیریابی کاربران شبکه می باشد در واقع، مدل TRDP بر دو زیر مدل سطح بالا و سطح پایین استوار است که هدف مسئله سطح بالا، کمینه سازی تابع هزینه سفر کل سیستم میباشد و مسئله سطح پایین آن، به تخصیص ترافیک با توجه به متغیرهای تصمیم مسئله سطح بالا، میپردازد در این مقاله، ضمن معرفی یک مدل پشنهادی TRDP، مدل بهینه ای جهت بهبوددهی نتایج آن با احتساب تأثیرات متقابل انواع حرکات گردشی و نیز تأخیرات ناشی از آنها با تمرکز بر حل مسئله سطح پایین ارائه خواهد شد نتایج شبیه سازی و پیاده سازی مدل پیشنهادی به ازاء یک شبکه فرضی، نشان می دهد اولاً اجرای TRDP روی شبکه های پر ازدحام، صرفه جویی بیشتری را روی هزینه سفر کل سیستم بهمراه دارد به گونه ایکه به ازاء رشد 20 درصدی تقاضای سفر نسبت به حالت معمول، میزان صرفه جویی این هزینه حدوداً دو برابر می شود؛ ثانیاً با افزایش مقدار پارامتر پراکندگی مدل، علاوه بر کاهش نسبی هزینه سفر کل سیستم به ازاء اعمال محدودیت گردش بهینه، میزان صرفه جویی در هزینه سفر سیستم نیز افزایش مییابد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

هاجر کریمیان سیچانی

کارشناس ارشد ریاضی کاربردی دانشگاه صنعتی امیرکبیر تهران

علیرضا معمارمقدم

دانشجوی دکتری مهندسی الکترونیک دانشگاه اصفهان، پژوهشکده الکترواپت

سید مهدی تشکری هاشمی

استاد دانشکده ریاضی و علوم کامپیوتر دانشگاه صنعتی امیرکبیر تهران

کریمیان سیچانی، هاجر و معمارمقدم، علیرضا و تشکری هاشمی، سید مهدی،1391،ارائه یک مدل بهینه طراحی محدودیت گردش در شبکه های شهری با تأکید بر حل مسئله تخصیص ترافیک،دوازدهمین کنفرانس بین المللی مهندسی حمل و نقل و ترافیک،تهران

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات سیزدهمین کنفرانس بین المللی مهندسی حمل و نقل و ترافیک6 اسفند 1392 · تهران