چکیده مقاله
تصادفات جلو به عقب، یکی از انواع شایع تصادفات رانندگی است بطوری که براساس آمارهای ارائه شده از سوی پلیس راهور ایران در حدود 15 الی 20 درصد تصادفات در کشور از این نوع می باشند تصادفات جلو به عقب در شرایط تعقیب خودرو رخ می دهند و مانندانواع دیگر تصادفات، 3عامل راننده، وسیله نقلی، جاده و شرایطی محیطی بر رخداد و شدت جراحات ناشی از ان می تواند موثر باشد تحقیقات نشان می دهد که معمولاً 2 فاکتور اصلی، در اغلب این نوع برخوردها نقش بیشتری دارند که عبارتند از ناتوانای راننده جهت درک خطر و انجام عکس العمل مناسب و کم بودن فاصله طولی وسیله نقلیه تا وسیله نقلیه جلوئی، که البته براساس مطالعهات نجام گرفته، نقش عامل اول که مربوط به زمان عکس العمل راندگان است در تصادفات جلو به عقب بیشتر می باشد رانندگان عموماً در سرعت های بالا توجه کمی را به طول مورد نیاز توقف نسبت به خودوری جلویی معطوف داشته و یا درک دقیق بصری از تخمین حداقف فاصله مذکور ندارند که این مساله باعث بروز حوادث منجر به تلفات مالی و جانی می گردد باتوجه به مثبت خط کشی و ترسیم علائم بر سطح روسازی جهت ارائه بهتر هشدارهای ایمنی و هدایت موثرتر رانندگان در سیستم های مختلف حمل و نقلی، در این مقاله برای کمک به راننده جهت تخمین صحیح حداقل فاصله ی مجاز با خودروی جلویی، آثار ترافیکی استفاده از خط کشی علائمی به نام شورون خط کشی به شکل V معکوس بین خطوط ترافیکی بر روی سطح راه و به فواصل وابعاد معین در کشورهای مختلف با توجه به حجم ترافیک و سرعت طرح مسیرهای مورد نظر بررسی شده و نتایج به دست آمده از طریق تحلیل آماری اطلاعات اخذ شده واز تعداد تصادفات، آنالیز سرعت خودروها قبل و بعد از اجرای طرح مذکور در کاهش تصادفات، اجرای آ> در نقاط حادثه خیز کشور که حاوی آمار بیشتری از تصادفات با خودوریی جلویی هستند و هم چنین دارای شرایط اجرای طرح می باشند به همراه مشخصات فیزیکی شورون ها براساس آئین نامه ها و مقررات ترافیکی کشور پیشنهاد گردیده است
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�وقی، حسن و مویدفر، رضا و محمودی، مینا و خان والی، علی اسداله،1392،ارائه طرح خط کشی علائم شورون جهت کاهش تصادفات جلو به عقب در جاده های کشور،سیزدهمین کنفرانس بین المللی مهندسی حمل و نقل و ترافیک،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات چهاردهمین کنفرانس بین المللی مهندسی حمل و نقل و ترافیک5 اسفند 1393 · تهران