ارتقاء مدیریت ایمنی راه ها با استفاده از اقتصادسنجی فضایی (مدل خطا فضایی) مطالعه موردی آزاد راه زنجان - قزوین

چکیده مقاله

شناسایی قطعات تصادف خیز، بخش مهمی از برنامه های بهبود ایمنی ازاد راه ها بشمار می رود شناسایی قطعات تصادف خیز در تصمیم گیری منطقی وعملی در جهت تخصیص بودجه و دیگر منابع مبتنی بر روش هزینه – فایده تأثیرگذار است مطالعات بسیاری در جهت شناسایی قطعات تصادف خیز صورت گرفته است با این حال در بیشتر این مطالعات اثر وابستگی فضایی قطعات در نظر گرفته نشده است در این تحقیق روش اتورگرسیو خطا فضایی جه پیش بینی نرخ تصادفات در آزاد راه ها پیشنهاد گردیده است به عنوان مطالعه موردی مدل پیشنهادی در آزاد راه زنجان – قزونی باداده های تصادفات 4 سال 86 89 اعمال گردید آزمون موران وجود وابستگی فضایی بین قطعات را تأیید کرد مدل پیشنهادی ضروت در نظر گرفتن وابستگی فضایی و ناهمسانی فضایی در تحلیل داده های تصادفات ا نشان می دهد این روش می تواند در الویت بندی قطعات تصادف خیز در جهت تخصیص بودجه و برنامه ریزی جهت اقدامات چاره جویانه بکار رود

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

امین میرزابروجردیان

استادیار گروه راه و ترابری، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران

محمود صفارزاده

استاد گروه راه و ترابری، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران

علی قاسم زاده خشکرودی

کارشناس ارشد راه و ترابری، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران جنوب، تهران، ایران

میرزا بروجردیان، امین و صفارزاده، محمود و قاسم زاده خشکرودی، علی،1392،ارتقاء مدیریت ایمنی راه ها با استفاده از اقتصادسنجی فضایی (مدل خطا فضایی) مطالعه موردی آزاد راه زنجان - قزوین،سیزدهمین کنفرانس بین المللی مهندسی حمل و نقل و ترافیک،تهران

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات چهاردهمین کنفرانس بین المللی مهندسی حمل و نقل و ترافیک5 اسفند 1393 · تهران