چکیده مقاله
هر شهر تاریخی بنا بر ماهیت خود هسته ای با قدمت کهن دارد که در ان مجموعه ای از آثارتاریخی براساس شرایط زندگی در گذشته کنار هم قرار گرفت آند اصل کلیدی در چنین بافت های «اترتباط و هماهنگی» مجموعه ی این آثار است که به تقویت نقش و عملکرد یکدیگر کمکمی کند در این پژوهش با فرض این که تقویت پیاده مداری در خیابان های تاریخی می تواند نقش موثری در تقویت خصیصه فرهنگی، اجتماعی و گردشگری بافت تاریخی داشته باشد به مقایسه خیابان چهارباغ عباسی در اصفهان با خیابا ن رامبلا در بارسلونا پرداخته شده است معیارهای اصلی خیابان های گردشگری پیاده مدار از طریق مرور ادبیات و پیشینه پژوهش استخراج گردیده اند روش پژوهش توصیفی – تحلیلی بوده و از مدل فرایند تحلیل سلسله مراتبی جهت وزن دهی به معیارها و زیرمعیارها استفاده شده است یافته های پژوهش نشان می دهد خیابان چهارباغ اصفهان در قیاس با خیابان رامبلا که از موفقیت ترین فضاهای عمومی حال حاضر جهان است شرایط نامساعدی دارد هم چنین بررسی تفضیلی تر نتایج نشان می دهد در معیار «جاذبه گردشگری» هر دو نمونه شرایط نسبتاً برابری دارند که بیانگر وجود ظرفیت های بالای تاریخی فرهنگی در خیابان چهارباغ است برهمین اساس با توجه به زیرمعیارها و شاخص هایی که معیارهایی فوق را تبیین می کننند می توان انتظار داشت با اقداماتی هم چون کاهش عرض سواره روها به نفع پیاده راه وسط خیابان، محدود نمودن و کنترل حرکت سواره، افزایش امنیت خیابان، تقویت فعالیت های شبانه، ارائه تسهیلات گردشگری در پیرامون خیابان، بهبود دسترسی انواع مدل های حمل و نقل به خیابان و سرزندگی و افزایش گردشگرپذیری خیابان و بافت پیرامون آن تحقق یابد
کلیدواژهها
نویسندگان
کیومرث حبیبی
استادیار شهرسازی، دانشگاه کردستان شهر سنندج
محمدرضا حقی
دانشجوی دکتری شهرسازی، دانشگاه بوعلی سینا همدان شهر همدان
شیوه ارجاع
�بیبی، کیومرث و حقی، محمدرضا،1392،مقایسه تطبیقی خیابان های تاریخی در حوزه گردشگری با رهیافت پیاده مداری نمونه مطالعاتی: خیابان چهارباغ عباسی اصفهانی و خیابان رامبلا بارسلونا،سیزدهمین کنفرانس بین المللی مهندسی حمل و نقل و ترافیک،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات چهاردهمین کنفرانس بین المللی مهندسی حمل و نقل و ترافیک5 اسفند 1393 · تهران