چکیده مقاله
بررسی روش های مختلف آرام سازی معابر نشان می دهد، ارائه طرحی کارآمد با هدف اولویت بندیاجرای آن به واسطه گستردگی شاخص های موجود، عموماً مسأله پیچیده ای است که ضمن اثرگذاریبر نقش اجتماعی معبر، تأثیر بسزایی بر ایمنی تردد وسایل نقلیه خواهد داشت با این وجود تاکنونموضوع ایمنی عبور و مرور عابرین پیاده که با توجه به گسترش شهرها بیشترین سهم را در ترددهایشهری به خود اختصاص داده و البته جایگاه اساسی در الگوی اجتماعی معبر دارند، کمتر مورد توجهبرنامه ریزان شهری قرار گرفته است به عبارتی دیگر در بینش تصمیم گیران شهری، فضای معابر عمدتاًبا رویکرد وسیله محور طراحی و مورد بهره برداری قرار گرفته است بر این اساس مقاله حاضر کوششیاست در جهت شناسایی، تحلیل و ارزیابی نقاط ضعف و قوت روش های موجود آرام سازی معابر باتکیه بر استاندارد ملی ایران به شماره 14237 تا با لحاظ نمودن تأثیر و تأثر متقابل و وجود همپیوندی میان شاخص ها و معیارها در ابعاد مختلف این حوزه، الگوی مناسبی برای اولویت بندی معابرشهری جهت طرح های آرام سازی ترافیک تدوین نماید در این راستا مدل مورد مطالعه با استفاده ازنتایج آن در یک شبکه واقعی مورد بررسی و تحلیل قرار گرفته است
کلیدواژهها
نویسندگان
محمود صفارزاده
استاد دانشکده مهندسی عمران و محیط زیست، دانشگاه تربیت مدرس
دنیا بقایی اسدآبادی
کارشناس ارشد مهندسی عمران، برنامه ریزی حمل و نقل و ترافیک
احسان زمانیان
کارشناس ارشد مهندسی عمران، برنامه ریزی حمل و نقل و ترافیک
شیوه ارجاع
�فارزاده، محمود و بقایی اسدآبادی، دنیا و زمانیان، احسان،1394،ارائه مدل اولویت بندی معابر شهری جهت طرح های آرام سازی ترافیک (مطالعه موردی: منطقه 4 شهرداری تهران)،چهاردهمین کنفرانس بین المللی مهندسی حمل و نقل و ترافیک،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات پانزدهمین کنفرانس بین المللی مهندسی حمل و نقل و ترافیک11 اسفند 1394 · تهران