اثرسنجی سیاست های حمل و نقل همگانی در بهبود شاخص های پایداری حمل ونقل با بکارگیری مدل های پویایی سیستم (مطالعه موردی: کلانشهر مشهد)

چکیده مقاله

به طور کلی، سامانه های حمل ونقل همگانی کارآمد سبب ارتقای کیفیت زندگی ، ایمنی، سلامتی، کاهش اتلاف وقت، افزایش سرعت جابجایی و دسترسی همگانی میشوند در پژوهش حاضر ضمن آشنایی با مفهوم حمل ونقل پایدار، به ارزیابی و مقایسه عملکرد حمل ونقل همگانی کلانشهر مشهد به عنوان مطالعه موردی و کمک به اتخاذ سیاستهای راهگشا در حمل ونقل همگانی در جهت برنامه ریزی و مدیریت آتی آن پرداخته شده است به این منظور از روش پویایی سیستم جهت ارزیابی پایداری حمل ونقل در دوره زمانی 20 ساله با ایجاد زیرمدلهای اقتصادی، اجتماعی، زیست محیطی و حمل ونقلی و ارتباط توامان آنها استفاده شده است جهت ارزیابی مدل توسعه یافته، نتایج 14 شاخص در تعداد 14 سناریو براساس 3 استراتژی کلی بررسی گردیده و برای ارزیابی سیاستها از سه روش بیبعدسازی استفاده شده است نتایج حاصل از مطالعه منجر به ارایه بسته پیشنهادی سیاست گذاری حمل ونقل همگانی مشهد شد که نشان میدهد سیاست بهبود کیفیت مترو و BRT به عنوان بهترین سیاستها در بین سیاستهای دفعی و جذبی ارزیابی گردیدهاند نوآوری این مقاله، بررسی بلندمدت سیاستهای متعدد و نیز لحاظ تمامی شیوه های حمل ونقل موجود میباشد که نتایج آن میتواند اساس سیاستگذاری حمل ونقل شهری قرارگیرد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

منصور حاجی حسینلو

دکترای برنامه ریزی حمل ونقل دانشیار، دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی

مهدی برجی

کارشناس ارشد مهندسی عمران راه و ترابری

مهدی استادی جعفری

دانشجوی دکتری شهرسازی دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات، تهران

�اجی حسینلو، منصور و برجی، مهدی و استادی جعفری، مهدی،1395،اثرسنجی سیاست های حمل و نقل همگانی در بهبود شاخص های پایداری حمل ونقل با بکارگیری مدل های پویایی سیستم (مطالعه موردی: کلانشهر مشهد)،شانزدهمین کنفرانس بین المللی مهندسی حمل و نقل و ترافیک،تهران

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات هفدهمین کنفرانس بین المللی مهندسی حمل و نقل و ترافیک29 بهمن 1396 · تهران