ارزیابی شیوه های حمل و نقل درون دانشگاهی جهت استفاده بانوان با رویکرد توسعه پایدار، مطالعه موردی: دانشگاه فردوسی مشهد

چکیده مقاله

اثرات منفی حمل و نقل خودرو محور در معابر شهری موجب شده است دستیابی به حمل و نقل پایدار در مجموعه اهداف مدیران شهری قرار گیرد حمل و نقل و جابجایی افراد در سفرهای درون دانشگاهی یکی از مهمترین مسائل مدیریتی دانشگاه های بزرگ نظیر دانشگاه فردوسی مشهد می باشد سیستم های حمل و نقل درون دانشگاهی نیز مانند سیستم های حمل و نقل شهری باید براساس اهداف حمل و نقل پایدار توسعه یابند سیستم های حمل و نقلی موجود در دانشگاه فردوسی مشهد شامل اتوبوس، تاکسی ون، دوچرخه، پیاده روی و خودروی شخصی می شوند هدف این مقاله، رتبه بندی شیوه های حمل و نقل درون دانشگاهی جهت استفاده بانوان با رویکرد توسعه پایدار می باشد این رتبه بندی با استفاده از روش تحلیل سلسله مراتبی AHP انجام شده است مقادیر اوزان معیارها و گزینه های ارزیابی با استفاده از نرم افزار Expert Choice محاسبه شده اند براساس نتایج بدست آمده، موثرترین معیارهای ارزیابی به ترتیب معیارهای زیست محیطی، ایمنی، زمان سفر، راحتی و هزینه سفر بودند گزینه استفاده از دوچرخه با کسب امتیاز ۰/۲۹ به عنوان مناسب ترین شیوه حمل و نقل درون دانشگاهی جهت استفاده بانوان با رویکرد توسعه پایدار انتخاب شد و گزینه های استفاده از تاکسی ون، پیاده روی و استفاده از اتوبوس به ترتیب با کسب امتیازات ۰/۲۵، ۰/۲۵ و ۰/۲۱ در رتبه های دوم، سوم و چهارم قرار گرفتند

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

محسن کدخدایی

کارشناس ارشد عمران، گرایش مهندسی آب و سازه های هیدرولیکی، دانشکده مهندسی، دانشگاه فردوسی مشهد

مسعود کدخدایی

دانشجوی دکتری عمران، گرایش راه و ترابری، دانشکده مهندسی، دانشگاه فردوسی مشهد

روزبه شاد

استادیار گروه مهندسی عمران، دانشکده مهندسی، دانشگاه فردوسی مشهد

شهریار افندی زاده

دانشیار دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه علم و صنعت ایران

کدخدایی، محسن و کدخدایی، مسعود و شاد، روزبه و افندی زاده، شهریار،1398،ارزیابی شیوه های حمل و نقل درون دانشگاهی جهت استفاده بانوان با رویکرد توسعه پایدار، مطالعه موردی: دانشگاه فردوسی مشهد،هجدهمین کنفرانس بین المللی مهندسی حمل و نقل و ترافیک،تهران

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات نوزدهمین کنفرانس بین المللی مهندسی حمل و نقل و ترافیک15 اسفند 1401 · تهران