چکیده مقاله
ناپایداری مالی شهرداری ها در کشورهای در حال توسعه، به ویژه در ایران، به یک مسئله مزمن و ساختاری تبدیل شده است اتکای افراطی به درآمدهای ناپایدار نظیر عوارض ساختمانی، جرائم و درآمدهای حاصل از تراکم فروشی، نه تنها تاب آوری مالی شهرها را تهدید می کند، بلکه پیامدهای نامطلوب کالبدی، اجتماعی و زیست محیطی به همراه دارد در این میان، انباشت قابل توجهی از دارایی های غیرفعال یا کم بازده مانند اراضی بلااستفاده، املاک مازاد، ساختمان های فرسوده، فضاهای زیر پل ها، تاسیسات متروکه و در تملک شهرداری ها وجود دارد که به جای ایجاد ارزش افزوده، منبعی برای هزینه های نگهداری و فرصت های از دست رفته محسوب می شوند این مقاله با رویکرد توصیفی تحلیلی و با بهره گیری از مطالعات کتابخانه ای و تجارب موفق داخلی و بین المللی نظیر مدل های مشارکت عمومی خصوصی، اجاره بلندمدت، تبدیل به کاربری های درآمدزا و صدور اوراق منفعت ، به دنبال ارزیابی پتانسیل های درآمدزایی این دسته از دارایی هاست یافته های تحقیق نشان می دهد که احیای اقتصادی دارایی های غیرفعال از طریق سازوکارهای شفاف و رقابتی، سه دستاورد راهبردی به همراه دارد: ۱ تنوع بخشیدن به منابع درآمدی پایدار و کاهش وابستگی به درآمدهای مقطوع و مخرب، ۲ توانمندسازی شهرداری در ارائه خدمات مطلوب تر و تحقق عدالت فضایی، و ۳ تحریک رونق محلی و جذب سرمایه گذاری بخش خصوصی بدون تحمیل بار مالی جدید به شهروندان در پایان، چارچوبی پیشنهادی متشکل از مراحل شناسایی، ارزش گذاری، اولویت بندی، انتخاب مدل مالی حقوقی مناسب و ایجاد سامانه شفافیت معاملات دارایی های شهری ارائه می شود نتیجه آنکه تبدیل دارایی های غیرفعال به موتورهای تولید درآمد پایدار، نه یک گزینه، بلکه یک الزام استراتژیک برای خروج از بحران مالی شهرداری ها و حرکت به سوی مدیریت هوشمند و کارآمد شهری است
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�بداللهی، مهری،1404،ارزیابی پتانسیل های درآمدزایی از دارایی های غیر فعال شهری به عنوان راهکاری استراتژیک برای مقابله با عدم پایداری مالی شهرداری ها،پنجمین همایش بین المللی علوم سیاسی، مدیریت، اقتصاد و حسابداری،همدان
ارائهشده در
مجموعه مقالات هفتمین همایش بین المللی علوم سیاسی، مدیریت، اقتصاد و حسابداری17 مرداد 1405 · همدان