چکیده مقاله
گسترش سریع شهرنشینی در دهه های اخیر، به ویژه در کشورهای در حال توسعه، موجب شکل گیری و توسعه سکونتگاه های حاشیه ای در اطراف شهرها شده است این سکونتگاه ها که اغلب در نتیجه مهاجرت های گسترده، ضعف نظام برنامه ریزی شهری و نابرابری های اقتصادی و اجتماعی شکل می گیرند، با چالش های متعددی از جمله کمبود زیرساخت های شهری، ناپایداری کالبدی، مشکلات زیست محیطی و محرومیت اجتماعی مواجه هستند در چنین شرایطی، طرح های راهبردی ساماندهی سکونتگاه های حاشیه ای به عنوان یکی از ابزارهای مهم مدیریت شهری، می توانند نقش موثری در بهبود شرایط زیستی ساکنان، ارتقای انسجام فضایی شهر و تحقق توسعه پایدار شهری ایفا کنند پژوهش حاضر با هدف ارزیابی کارآمدی طرح های راهبردی در ساماندهی سکونتگاه های حاشیه شهر و بررسی میزان تاثیرگذاری آن ها بر ابعاد مختلف توسعه پایدار شهری انجام شده است روش تحقیق در این مطالعه از نوع توصیفی تحلیلی بوده و داده های مورد نیاز از طریق مطالعات کتابخانه ای، بررسی اسناد و طرح های شهری و تحلیل دیدگاه های کارشناسان حوزه برنامه ریزی شهری گردآوری شده است نتایج تحقیق نشان می دهد که اجرای طرح های راهبردی در صورت برخورداری از رویکردی یکپارچه، مشارکت محور و مبتنی بر ظرفیت های محلی می تواند به بهبود شرایط کالبدی، ارتقای دسترسی به خدمات شهری، کاهش نابرابری فضایی و افزایش پایداری محیطی در سکونتگاه های حاشیه ای منجر شود با این حال، ضعف در هماهنگی نهادی، محدودیت منابع مالی، نبود نظام مدیریتی یکپارچه و کمبود مشارکت اجتماعی از جمله عواملی هستند که کارآمدی این طرح ها را با چالش مواجه می کنند بر این اساس، تقویت حکمرانی شهری، ارتقای مشارکت ساکنان محلی، استفاده از رویکردهای برنامه ریزی راهبردی و توجه به ابعاد اجتماعی، اقتصادی و زیست محیطی توسعه می تواند زمینه تحقق ساماندهی پایدار سکونتگاه های حاشیه ای را فراهم سازد
کلیدواژهها
نویسندگان
سیدجلال عسکری
رئیس اداره طرح وتوسعه شهرداری برازجان
شیوه ارجاع
�سکری، سیدجلال،1404،ارزیابی کارآمدی طرح های راهبردی در ساماندهی سکونتگاه های حاشیه شهر با رویکرد توسعه پایدار شهری،پنجمین همایش بین المللی علوم سیاسی، مدیریت، اقتصاد و حسابداری،همدان
ارائهشده در
مجموعه مقالات هفتمین همایش بین المللی علوم سیاسی، مدیریت، اقتصاد و حسابداری17 مرداد 1405 · همدان