چکیده مقاله
حق انتفاع از جمله نهادهای مهم حقوق اموال در نظام های حقوقی رومی ژرمنی محسوب می شود که به موجب آن شخص می تواند از مالی که عین آن متعلق به دیگری است بهره برداری کند، بدون آنکه مالک عین یا حتی در بسیاری موارد مالک منافع آن محسوب گردد قانون مدنی ایران در مواد ۴۰ تا ۵۶ به تنظیم مقررات مربوط به حق انتفاع پرداخته و این نهاد را در کنار مالکیت و سایر حقوق عینی مورد شناسایی قرار داده است با وجود پیش بینی مقررات قانونی، در عمل ابهامات متعددی در خصوص ماهیت حقوقی، حدود اختیارات منتفع و آثار حقوقی ناشی از ایجاد این حق مطرح می شود پژوهش حاضر با روش توصیفی تحلیلی و با استفاده از منابع کتابخانه ای در پی بررسی آثار حقوقی حق انتفاع در حقوق ایران و تحلیل تطبیقی آن با نظام حقوقی فرانسه است یافته های پژوهش نشان می دهد که حق انتفاع در حقوق ایران نهادی مستقل از مالکیت منفعت بوده و آثار حقوقی خاصی از جمله ایجاد حق استعمال و استثمار برای منتفع، بقای مالکیت عین برای مالک، محدودیت اختیارات منتفع در حدود قرارداد و قانون، مسئولیت وی در حفظ مال و امکان زوال حق در شرایط خاص را در پی دارد همچنین بررسی تطبیقی نشان می دهد که اگرچه حقوق ایران و فرانسه در اصول کلی نهاد حق انتفاع اشتراک دارند، اما حقوق فرانسه در تبیین جزئیات، حدود اختیارات منتفع و ضمانت اجراهای ناشی از سوء استفاده از مال موضوع حق انتفاع، از انسجام و تفصیل بیشتری برخوردار است
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�اربان زاده، ایرج،1404،آثار حقوقی حق انتفاع در حقوق ایران با رویکردی تطبیقی به حقوق فرانسه،پنجمین همایش بین المللی وکالت، حقوق و علوم انسانی،همدان
ارائهشده در
مجموعه مقالات هفتمین همایش بین المللی وکالت، حقوق و علوم انسانی10 مرداد 1405 · همدان