چکیده مقاله
پژوهش حاضر با رویکرد تحلیلی انتقادی و بهره گیری از مطالعه تطبیقی، به بررسی چالش های حقوقی نوپدید ناشی از جرائم هوش مصنوعی می پردازد یافته ها نشان می دهد که ساختارهای سنتی مسئولیت، مبتنی بر اراده و تقصیر انسانی، در مواجهه با مسائلی چون نقض حریم خصوصی توسط الگوریتم ها، تبعیض ساختاری ناشی از سوگیری داده ها و رفتارهای غیرقابل پیشبینی سامانه های یادگیرنده، ناکارآمدند تحلیل تطبیقی مقرراتی چون GDPR اتحادیه اروپا و CCPA ایالات متحده نشان می دهد که این چارچوب ها در برابر پیچیدگی های فناوری های مبتنی بر یادگیری عمیق و «ماهیت جعبه سیاه» تصمیم گیری الگوریتمی، پاسخگو نیستند همچنین، نبود معیارهای دقیق برای تعیین مسئولیت میان توسعه دهندگان، کاربران و خود سامانه های هوشمند، خلای مهم در حکمرانی حقوقی این فناوری ها پدید آورده است که ما را با چالش های گوناگونی همراه می سازد برایناساس، پژوهش حاضر بر لزوم تدوین نظام حقوقی سلسله مراتبی، شفاف سازی سازوکارهای تصمیم گیری الگوریتمی، نهادینه سازی نظارت حقوقی، و توسعه چارچوب های اخلاق محور و منعطف در سطح بین المللی تاکید می ورزد در پایان، چارچوبی پیشنهادی برای حکمرانی حقوقی هوش مصنوعی ارائه می شود که با حفظ اصول شفافیت، پاسخگویی و انطباق پذیری، قادر به پاسخگویی به تحولات سریع فناورانه در این حوزه باشد تا حاکمان، دولتمردان و دستگاه های ذی ربط بتوانند از این پیشنهاد ها برای بهبود عملکرد دستگاه های اجرایی استفاده کنند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
قدرتی، محمدعلی،1404،مسئولیت قانونی هوش مصنوعی: از جرا یم سخت تا نقض حریم خصوصی،پنجمین همایش بین المللی وکالت، حقوق و علوم انسانی،همدان
ارائهشده در
مجموعه مقالات هفتمین همایش بین المللی وکالت، حقوق و علوم انسانی10 مرداد 1405 · همدان