چکیده مقاله
رشد اجتماعی به عنوان یکی از ابعاد اساسی رشد انسان، نقش تعیین کننده ای در شکل گیری شخصیت، تعاملات سازنده و موفقیت های فردی و جمعی دارد در این میان، فعالیت های ورزشی به عنوان عاملی اثرگذار در تقویت این بعد مطرح می شوند با این حال، پرسش اصلی این است که آیا ورزش های تکی و جمعی تاثیرات متفاوتی بر رشد اجتماعی افراد دارند؟ این پژوهش با هدف مقایسه تاثیر این دو دسته از ورزش ها بر رشد اجتماعی، به ویژه در گروه های سنی نوجوان و جوان، انجام شده است روش تحقیق از نوع توصیفی تحلیلی و با رویکرد علی مقایسه ای است جامعه آماری شامل ورزشکاران فعال در باشگاه های مختلف بوده و نمونه گیری به صورت تصادفی و متناسب با حجم جامعه انجام شد برای گردآوری داده ها از پرسش نامه های معتبر رشد اجتماعی و نیز مصاحبه های نیمه ساختاریافته استفاده شد یافته ها حاکی از آن است که ورزش های جمعی در مقایسه با ورزش های تکی، تاثیر بیشتری بر تقویت مهارت های ارتباطی، همدلی، کار تیمی، مسئولیت پذیری و مدیریت تعارض دارند در مقابل، ورزش های تکی بیشتر بر افزایش اعتمادبه نفس، خودکنترلی و استقلال فردی تاکید دارند، ولی تاثیر کم تری بر تعاملات اجتماعی مستقیم از خود نشان می دهند بر این اساس، می توان با توجه به نیازهای رشد اجتماعی فرد، نوع ورزش را به صورت هدفمند انتخاب کرد این یافته ها می توانند برای مربیان، والدین، سیاست گذاران آموزشی و متولیان سلامت روان مفید واقع شوند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
فقیه زاده، امیر،1404،بررسی تاثیر فعالیت های ورزشی انفرادی و گروهی بر شایستگی های اجتماعی افراد،پنجمین همایش بین المللی تربیت بدنی، سلامت و علوم ورزشی،همدان
ارائهشده در
مجموعه مقالات هفتمین همایش بین المللی تربیت بدنی ،سلامت و علوم ورزشی3 مرداد 1405 · همدان