اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر رضایت زناشویی زنان مبتلا به اختلال وسواس فکری-عملی

چکیده مقاله

هدف پژوهش حاضر، تعیین اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر رضایت زناشویی زنان مبتلا به اختلال وسواس فکری عملی بود پژوهش حاضر از نوع پژوهشهای مداخلهای و نیمه تجربی با طرح پیش آزمون– پس آزمون با گروه گواه است جامعه ی آماری این پژوهش شامل کلیه زنان متاهل مراجعه کننده به مراکز خدمات روانشناسی و کلینیک های مشاوره دولتی شهر تهران در سال 1399 بود که ابتلای آنها به اختلال وسواس فکری عملی به تایید روانشناس رسیده بود نمونه این پژوهش شامل 30 نفر از افراد مراجعه کننده به مراکز مشاوره و خدمات روانشناسی دولتی تهران بود داده ها با استفاده ازپرسشنامه رضایتمندی زناشویی انریچ 1987 ، پرسشنامه وسواس مازدلی هاجسون و راچمن 1977 بهدستآمده است گروه آزمایش طی 10 جلسه آموزش مبتنی بر پذیرش و تعهد تحت آموزش قرار گرفتند برای انجام تجزیه و تحلیل داده های تحقیق از روش تحلیل کوواریانس تک متغیره و چند متغیره و نرم افزار spss 23 استفاده شد یافته های پژوهش نشان داد که اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر رضایت زناشویی زنان مبتلا به اختلال وسواس فکری – عملی موثر است

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

لاله رضایی

دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی عمومی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران غرب، تهران، ایران

حسین بیگدلی

استادیار دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران شرق، تهران، ایران

�ضایی، لاله و بیگدلی، حسین،1398،اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر رضایت زناشویی زنان مبتلا به اختلال وسواس فکری-عملی،کنفرانس بین المللی علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره، آموزش و پژوهش،تهران

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات دومین کنفرانس بین المللی علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره، آموزش و پژوهش30 آذر 1399 · تهران