چکیده مقاله
اختلال نقص توجه بیش فعالی یا به اختصار ADHD یک اختلال رشدی مربوط به خودکنترلی است این اختلال شامل مشکلاتی در دامنه توجه، کنترل تکانه و سطح فعالیت و جنب و جوش میشود اختلال نقص توجه بیش فعالی در کودکان با مشکلات بیشفعالی، تکانشگری، عدم توجه و همچنین مشکلاتی در روابط اجتماعی همراه میشود هدف پژوهش حاضر اثر بخشی تئاتردرمانی بر تکانشگری کودکان مبتلا به ADHD بودهاست طرح آزمایشی پیش آزمون پس آزمون با گروه کنترل استفادهشدهاست جامعه آماری این پژوهش دانش آموزان مبتلا به ADHD مدارس ابتدایی شهر اصفهان در سال ۱۳۹۷ میباشد که تعداد۱۶ نفر انتخاب و در دو گروه کنترل و آزمایش قرار گرفتند گروه کنترل در ۸ جلسه، به صورت هر هفته ۲ جلسه در تئاتر درمانی شرکت نمود ابزار گردآوری داده ها مقیاس تکانش گری هیرسچفیلد و همکاران ۱۹۶۵ بود نمره های خام که در این آزمون به دست آمد توسط SPSS و به وسیله آزمون تحلیل کوواریانس مورد تجزیه و تحلیل آماری قرار گرفت نتایج پژوهش نشان داد که تئاتردرمانی بر تکانشگری کودکان مبتلا به ADHD تاثیر معنی داری داشته وباعث کاهش تکانشگری آنها گردیده است
کلیدواژهها
نویسندگان
سارا مرتضویان
کارشناس ارشد روانشناسی تربیتی، دانشگاه پیام نور، ایران
محمد سلطانی زاده
استادیار، گروه روانشناسی، دانشگاه پیام نور،تهران، ایران
آذر قاسمی
کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد نجف آباد، ایران
شیوه ارجاع
مرتضویان، سارا و سلطانی زاده، محمد و قاسمی، آذر،1401،اثر بخشی تئاتردرمانی بر تکانشگری کودکان مبتلا به ADHD،پنجمین کنفرانس بین المللی علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره، آموزش و پژوهش،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات ششمین کنفرانس بین المللی علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره، آموزش و پژوهش30 بهمن 1401 · تهران