چکیده مقاله
این پژوهش با هدف بررسی اثربخشی آموزش شعر درمانی بر عزت نفس و بدتنظیمی هیجانی در کودکان گوشه گیر ۷ تا ۱۲ ساله انجام شد پژوهش نیمهآزمایشی با طرح پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل بود جامعه آماری پژوهش شامل تمامی دانش آموزان دختر ۷ تا ۱۲ سال مدرسه حسینعلی زارعی واقع در ناحیه ۴ شهر اصفهان در سال ۱۴۰۰ بود، که از بین آنها با روش در دسترس تعداد ۳۰ نفر انتخاب و به شیوه انتصابتصادفی در دو گروه مساوی ۱۵ نفری گمارش شدند جهت گردآوری داده ها از مقیاس گوشه گیری شهیم، ۱۳۷۵، تنظیم هیجانی شیلد و کیکتی، ۱۹۹۸ و مقیاس عزت نفس کوپراسمیت و همکاران، ۱۹۵۴ استفاده شد برای آزمودنیهای گروه آزمایش ۸ جلسه شعر درمانی به صورت جلسات هفتگی ۱ ساعته برگزار شد امابرای آزمودنیهای گروه کنترل این برنامه اجرا نشد تحلیل داده ها با روشهای آمار توصیفی و تحلیل کوواریانس چندمتغیری با نرمافزار آماری SPSS نسخه ۲۶ انجام شد یافته ها نشان داد که پس از انجام مداخلهبه شیوه شعر درمانی به ترتیب بین میانگین نمره کل عزتنفس و ابعاد آن عمومی، تحصیلی، اجتماعی،خانوادگی و تنظیم هیجان و ابعاد آن انعطافپذیری، کنترل و مدیریت، عدم تناسب موقعیتی، خودآگاهی در آزمودنیهای دو گروه از مرحله پیش آزمون به پس آزمون تفاوت آماری معناداری وجود دارد P
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�حرانی، محمدرضا و بختیاری، مژگان،1401،اثربخشی آموزش شعر درمانی بر عزت نفس و بدتنظیمی هیجانی در کودکان گوشه گیر ۷ تا ۱۲ ساله ناحیه ۴ شهر اصفهان،پنجمین کنفرانس بین المللی علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره، آموزش و پژوهش،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات ششمین کنفرانس بین المللی علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره، آموزش و پژوهش30 بهمن 1401 · تهران