چکیده مقاله
هدف از انجام این پژوهش اثربخشی درمان هیجان مدار بر انعطاف پذیری روانشناختی، سرزندگی و احساس شادکامی در زوجین بود جامعه آماری در این پژوهش شامل کلیه زوجین مراجعه کننده به مراکز مشاوره منطقه ۳ شهر تهران در سال ۱۴۰۰ که تعداد آن هابرابر با ۱۷۰ نفر بود حجم نمونه آماری پژوهش طبق روش تحقیق نیمه آزمایشی، ۳۰ نفر از زوجین بود که به صورت هدفمند از جامعه آماری یکی از مراکز مشاوره گزینش شدند ۳۰ نفر از زوجین منتخب، که با پرسشنامه های پژوهش از میان زوجین دیگر غربال شوند، انتخاب و در دو گروه آزمایش و کنترل هر گروه ۱۵ نفر بصورت تصادفی ساده جایگزین شد ابزار گردآوری داده ها شامل شرح جلسات مشاوره زوج درمانی هیجانمدار برگرفته از کتاب جانسون، ۲۰۰۴ ؛ ترجمه بهرامی و همکاران، ۱۳۸۹، پرسشنامههای انعطاف پذیری روانشناختی دنیس و وندروال ۲۰۱۰ ، سرزندگی رایان و فردریک ۱۹۹۷ و شادکامی آکسفورد ۱۹۹۰ بود ازآمار توصیفی برای محاسبه میانگین و انحراف معیار متغیرهای پژوهش و نشان دادن فراوانی و نمودارهای مربوط به آن استفاده شد و از آمار استنباطی، به منظور بررسی فرضیه ها استفاده گردید قبل از آزمودن فرضیه ها، مفروضه نرمال بودن توزیع داده ها از طریق آزمون کولموگروف اسمیرنف انجام شد سپس مفروضه هم گنی واریانس ها از طریق آزمون لوین در تمام متغیرهای دو گروه بررسی گردید برای تجزیه و تحلیل داده های آمار استنباطی از تحلیل کوواریانس چندمتغیره مانکوا برای فرضیه های اصلی و تک متغیره آنکوا برایفرضیه های فرعی استفاده شد نتایج نشان داد که درمان هیجان مدار بر انعطاف پذیری روانشناختی، سرزندگی و احساس شادکامی در زوجین اثربخش است با توجه به شدت اثر، آموزش هیجان مدار بر سرزندگی زوجین تاثیر بیشتری نسبت به انعطاف پذیری روانشناختی و احساس شادکامی دارد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�لی زاده، اکرم و افکانه، صغری و بنی سی، پریناز،1401،اثربخشی درمان هیجان مدار بر انعطاف پذیری روانشناختی، سرزندگی و احساس شادکامی در زوجین،پنجمین کنفرانس بین المللی علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره، آموزش و پژوهش،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات ششمین کنفرانس بین المللی علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره، آموزش و پژوهش30 بهمن 1401 · تهران