چکیده مقاله
زمینه و هدف:عدم تمایل جهت شرکت درانجام فعالیتهای گروهی امروزه دربین کودکان زیادی شایع می باشدوواین متغیر از زمره متغیرهایی می باشد که رفع نقص آن می تواند در مسیر یاری به کودکان و دختران دانش آموز استفاده شود بر همین اساس، پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی آموزش مبتنی بر ذهن آگاهی بربهبودانجام فعالیتهای گروهی درمورددانش آموزان دختر کلاس ششم دبستان اجرا شد روش : روش پژوهش از نوع آزمایشی و طرح پژوهش، ۲ گروهی دو مرحله ای پیش آزمون و پس آزمون بود به منظور انجام پژوهش از میان کل دانش آموز دخترششم دبستان شهرتهران درسال تحصیلی۱۴۰۱ ۱۴۰۰، ۳۰ نفر به صورت هدفمند مطابق با ملاک های ورود و خروج انتخاب و به طور تصادفی در ۲ گروه آزمایش ۱۵ نفر و گروه کنترل ۱۵ نفر گمارده شدند پرسشنامه ی کانرز والدین در مراحل پیش آزمون و پس آزمون به کار رفت افرادگروه آزمایش تحت درمان مبتنی بر آموزش ذهن آگاهی به مدت ۱۲ جلسه، قرار گرفتند؛ اما گروه کنترل هیچ گونه درمانی دریافت نکرد داده ها از طریق تحلیل کوواریانس وواریانس تحلیل و از نرم افزار SPSS، نسخه ۲۶استفاده شد سطح معناداری نیز۰۵/۰ درنظر گرفته شد یافته ها: نتایج نشان داد در گروه آزمایش درمان مبتنی برآموزش ذهن آگاهی و در مقایسه با گروه کنترل برای یادگیری ذهن آگاهی وتاثیرآن برشرکت درفعالیتهای گروهی در پس آزمون، پس از کنترل پیش آزمون تفاوت معناداری مشاهده شد سطح معناداری۰۵/۰p=نتیجه گیری: براساس یافته های این پژوهش، آموزش ذهن ذهن آگاهی به کودکان موجب یادگیری ذهن آگاهی وتاثیر برتمایل به شرکت درفعالیتهای گروهی کودکان شده است
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�حمتی، زهرا،1401،اثربخشی آموزش مبتنی برذهن آگاهی بربهبودانجام فعالیتهای گروهی دانش آموزان دختر کلاس ششم،ششمین کنفرانس بین المللی علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره، آموزش و پژوهش،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات هفتمین کنفرانس بین المللی علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره، آموزش و پژوهش31 خرداد 1402 · تهران