بررسی ضرورت و اهمیت تربیت

چکیده مقاله

تربیت فرزند به معنای فراهم آوردن مقدمات لازم برای به فعلیت رسیدنقوای او در راه تقرب به خداوند است این عمل نیازمند آگاهی و تمرین عملی است اگر پدر و مادر در جهت انتقال عقاید صحیح و ایجاد رفتار درست در فرزند خود کوشا باشند، خیر او را فراهم کرده اند و خداوند بر آنان در رحمت را خواهد گشود درباره عقیده صحیح و انتقال آن به فرزندان، تکلیف بزرگی بر عهده والدین گذاشته شده است، زیرا تاثیر عقایدی که در خانواده رواج دارد و به فرزند القاء می شود درآینده او غیر قابل انکار است عمل تربیتی در خانواده به منزله پاسداری از فطرت توحیدی فرزند است این پاسداری یک وظیفه بزرگ تربیتی و اخلاقی است که عمل به آن مهمترین کارکرد خانواده را فعلیت می بخشد درتربیت فرزند نیز همچون سایر قلمروهای زندگی، باید اصول ثابت ر ا از امور متغیر جدا ساخت و به این حقیقت توجه کرد که برخی از آداب و ظواهر زندگی تغییر می کند و روابط اخلاقی و نیازمندی های زندگی اجتماعی دگرگون میشود تربیت فرزند را باید با آگاهی از تفاوت های خود و فرزندان از حیث فضای فرهنگی و مناسبات اجتماعی صورت داد باید فرزند را آماده ساخت تا اصول ثابت و نامتغیر اخلاق را متناسب با ظرف زمانی و مکانی زندگی خود رعایتکند این آمادگی او را برای مقابله با تلقینات مسموم توانا می سازد و امنیت اخلاقی او را در دوران جوانی و بعد از آن تضمین می نماید

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

سیدعلیرضا موسی کاظمی محمدی

دانشجوی رشته آموزش ابتدایی دانشگاه فرهنگیان اصفهان پردیس شهید باهنر

موسی کاظمی محمدی، سیدعلیرضا،1402،بررسی ضرورت و اهمیت تربیت،هفتمین کنفرانس بین المللی علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره، آموزش و پژوهش،تهران

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات هشتمین کنفرانس بین المللی علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره، آموزش و پژوهش15 بهمن 1402 · تهران