چکیده مقاله
حق تحصیل برای کودکان با نیازهای ویژه در دهه های اخیر در چهارچوب مطالبات بین المللی اکثر کشورهاگنجانده شده و نظام های تعلیم و تربیت جهانی به فراگیرسازی به عنوان رویکردی اساسی توجه کرده اند امروزهآموزش فراگیر، به عنوان یک جنبش جهانی به بخشی از سیاست های برنامه ای بسیاری از کشورها تبدیل شدهاست ایران نیز طی سالیان اخیر سرمایه گذاری حداقلی برای دسترسی عادلانه این قشر به امکانات آموزشیفراهم نموده است؛ اما با وجود تصویب قانون اجرای قطعی آئیننامه آموزش و پرورش تلفیقی فراگیر کودکان ودانش آموزان با نیازهای ویژه، شکاف بزرگی بین نتایج تحقیقی و کاربرد عملی آنها در زندگی این افراد قرارداشته و تا رسیدن به نقطه مطلوب فاصله ی زیادی وجود دارد شرایطی از جمله فقدان مناسب سازی فیزیکی وتجهیزات، محدودیت منابع انسانی، عدم تناسب محتوای آموزشی، موانع درون سازمانی، فقدان برنامه ریزی هایلازم، عدم آگاهی و شکاف فرهنگی، نگرش های منفی، عدم مشارکت والدین و همه و همه از عوامل ایجاداین شکاف بزرگ میباشند پژوهش حاضر با کاربست رویکردی توصیفی تحلیلی، درصدد ارائه ی مفهومی روشن از آموزش فراگیر، اهمیت آن، شناسایی موانع و چالش های پیش روی آموزش فراگیر کودکان با نیازهایویژه، راهکارهای احتمالی رفع این موانع و چالش ها و به دنبال آن بهبود شرایط آموزش کودکان با نیازهای ویژهو به خصوص آموزش فراگیر در کشور می باشد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�الحی امیری، سیده مطهره و خدابخشی کولایی، آناهیتا،1403،آموزش فراگیر کودکان با نیازهای ویژه در ایران: چیستی و چرایی، چالش ها و موانع،نهمین کنفرانس بین المللی علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره، آموزش و پژوهش،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات دهمین کنفرانس بین المللی علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره، آموزش و پژوهش10 بهمن 1403 · تهران