اثر بخشی درمان شناختی رفتاری بر کاهش ترومای روانی و بهبود کیفیت خواب نوجوانان

چکیده مقاله

پژوهش حاضر با هدف بررسی اثر بخشی درمان شناختی رفتاری بر کاهش ترومای روانی و بهبود کیفیت خواب نوجوانان انجام شد روش پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون پس آزمون همراه با گروه کنترل بود جامعه آماری شامل کلیه نوجوانان ۱۳ تا ۱۸ ساله شهر تنکابن در سال ۱۴۰۴ بود که نشانه هایی از ترومای روانی و کیفیت خواب نامطلوب را تجربه می کردند نمونه پژوهش شامل ۳۰ نفر از نوجوانان واجد شرایط بود که پس از کسب نمره ۱۵ و بالاتر در مقیاس نشانه های اختلال استرس پس از سانحه کودکان و نمره ۵ و بالاتر در شاخص کیفیت خواب پیتزبورگ به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل جایگزین شدند گروه آزمایش طی ۸ جلسه ۹۰ دقیقه ای درمان شناختی رفتاری را دریافت کرد و گروه کنترل مداخله ای دریافت نکرد داده ها با استفاده از مقیاس نشانه های اختلال استرس پس از سانحه کودکان و شاخص کیفیت خواب پیتزبورگ گردآوری و با تحلیل کوواریانس بررسی شدند نتایج نشان داد درمان شناختی رفتاری موجب کاهش معنادار نشانه های ترومای روانی و بهبود معنادار کیفیت خواب نوجوانان شد بنابراین درمان شناختی رفتاری رویکردی موثر برای کاهش آشفتگی های روانی ناشی از تجربه های آسیب زا و بهبود وضعیت خواب نوجوانان است

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

مژگان اسماعیل پور

کارشناسی ارشد روانشناسی عمومی واحد تنکابن دانشگاه آزاد اسلامی، تنکابن، ایران

�سماعیل پور، مژگان،1405،اثر بخشی درمان شناختی رفتاری بر کاهش ترومای روانی و بهبود کیفیت خواب نوجوانان،سیزدهمین کنفرانس بین المللی علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره، آموزش و پرورش و پژوهش،تهران

ارائه‌شده در

چهاردهمین کنفرانس بین المللی علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره، آموزش و پرورش و پژوهش8 بهمن 1405 · تهران