اثربخشی روان نمایشگری گروهی بر طرحواره های ناسازگار اولیه و علائم اضطراب اجتماعی در دانشجویان: یک مطالعه نیمه آزمایشی

چکیده مقاله

زمینه و هدف: اختلال اضطراب اجتماعی ریشه های عمیقی در ساختارهای شخصیتی و طرحواره های ناسازگار دارد که اغلب در مقابل درمان های کلاسیک مقاوم هستند هدف از پژوهش حاضر تعیین اثربخشی مداخله روان نمایشگری بر طرحواره های ناسازگار اولیه نقص شرم، انزوای اجتماعی و شکست و کاهش علائم اضطراب اجتماعی در دانشجویان بود این پژوهش از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون پس آزمون همراه با گروه کنترل بود جامعه آماری شامل دانشجویان مبتلا به اضطراب اجتماعی در سال ۱۴۰۲ ۱۴۰۳ بود که از میان آن ها ۳۰ نفر به روش نمونه گیری هدفمند انتخاب و به طور تصادفی در دو گروه آزمایش ۱۵ نفر و کنترل ۱۵ نفر جایگزین شدند گروه آزمایش تحت ۱۲ جلسه ۹۰ دقیقه ای مداخله روان نمایشگری قرار گرفتند در حالی که گروه کنترل هیچ مداخله ای دریافت نکرد ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه طرحواره یانگ YSQ SF و مقیاس اضطراب اجتماعی کانور SPIN بود داده ها با استفاده از تحلیل کوواریانس ANCOVA تحلیل شدند نتایج نشان داد که روان نمایشگری منجر به کاهش معنادار نمرات اضطراب اجتماعی در گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل شده است P < ۰ ۰۰۱ همچنین این مداخله توانست به طور معناداری طرحواره های نقص شرم، انزوای اجتماعی و شکست را در شرکت کنندگان تعدیل کند P < ۰ ۰۰۵ اندازه اثر گزارش شده نشان دهنده کارایی مطلوب این روش در بازسازی تجربیات هیجانی بود نتیجه آن که روان نمایشگری با استفاده از تکنیک های کنشی و بازسازی واقعیت مازاد فراتر از شناخت درمانی های کلامی عمل کرده و با اصلاح لایه های عمیق طرحواره ای، راهکاری موثر برای بهبود پایدار اضطراب اجتماعی فراهم می آورد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

محمدحسن موقوفه ئی

کارشناسی ارشد روان شناسی بالینی استان قم

موقوفه ئی، محمدحسن،1405،اثربخشی روان نمایشگری گروهی بر طرحواره های ناسازگار اولیه و علائم اضطراب اجتماعی در دانشجویان: یک مطالعه نیمه آزمایشی،سیزدهمین کنفرانس بین المللی علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره، آموزش و پرورش و پژوهش،تهران

ارائه‌شده در

چهاردهمین کنفرانس بین المللی علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره، آموزش و پرورش و پژوهش8 بهمن 1405 · تهران