اهمیت دوست در دوران نوجوانی

چکیده مقاله

دوره نوجوانی با توجه به ویژگی ها و رفتارهایی که توام با نوجوانی است، به ویژه این که آنها خواهان مستقل شدن از خانواده، اثبات وجود و کسب هویت اند، اهمیتی مضاعف پیدا می کند هراس از گمنامی و تنهایی، نوجوان را بر می انگیزد تا خود را در ارتباط با گروه همسالان قرار دهد رنج ناشناخته ماندن، آن چنان او را تحت تاثیر قرار می دهد که برای احساس تعلق به گروه بیش ترین فعالیت را از خود بروز می دهد بدون شک عوامل مختلفی در ساختن شخصیت انسان موثر هستند که از مهمترین آنها مسئله همنشینی و دوستی و معاشرت است این عامل از چنان اهمیتی برخوردار است که اسلام فرموده:«آدمی بر دین و روش همنشین خود است پس باید ببینید که با چه کسی دوست میشود »دین و روش زندگی ما بر طبق دین و مذهب دوست و رفیق ماست؛ یعنی افکار، گفتار و رفتار دوست و هم نشین، ناخودآگاه بر همه وجود ما، اندیشه، روان و رفتار ما اثر می گذارد و ما را شبیه دوست و رفیقمان می کند چنان چه نمی شود گفت ما حواسمان جمع است و نمی گذاریم او روی ما اثر منفی بگذارد انسان دردنیا واخرت به دوست صالح نیاز دارد به طوریکه دوست خوب در قیامت شفاعت می کند با توجه به تاثیر واهمیت دوست اگر رفیق شایسته یافت نشد، با همه نیازهایی که انسان دارد، به تنهایی توصیه شده است طبق نظر معصومین انتخاب دوست انقدر مهم است که دوست اگر خوب باشد انسان به سمت خوبی ها تغییر می کند و اگر بد باشد انسان به سمت بدی ها گرایش پیدا می کند به طوریکه در صفات دوست خوب فرمودند : که دیدن او شما را به یاد خدا بیاندازد و سخنانش بر علم شما بیفزاید و رفتارش شما را به کار نیک ترغیب و تشویق کند

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

لیلا ستوده

کارشناسی ارشد الهیات علوم قران وحدیث

�توده، لیلا،1404،اهمیت دوست در دوران نوجوانی،دومین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش و پرورش،ارومیه

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات دومین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش و پرورش15 بهمن 1404 · ارومیه