اثربخشی بازیدرمانی مبتنی بر بهبود رابطه والد- کودک بر تعارضات والد- فرزند و تکانش گری کودک

چکیده مقاله

خانواده مهمترین واحد اجتماعی است که از بدو تولد نقش به سزایی بر رشد کودک دارد مشکلات رفتاری کودکان به ویژه تکانشگری ریشه در تعارضات والد و فرزند دارد که ناشی از تعامل صحیح و مثبت بین والد و فرزند میباشد یکی از بهترین راه ها برای برقراری ارتباط مثبت بین والدین و فرزندان استفاده از بازی است این پژوهش با هدف تاثیر بازیدرمانی بهبود رابطه والد کودک بر تعارضات والد فرزند و تکانشگری فرزندان مورداستفاده قرار گرفته است پژوهش حاضر با استفاده از طرح پیش آزمون پس آزمون با گروه آزمایشی و کنترل است جامعه آماری تمامی مادران کودکان9 7 ساله شهرستان بابل و نمونه ها با استفاده از نمونه گیری دردسترس از میان دانش آموزان دارای مشکلات رفتاری دبستان یاسنبی انتخاب شدند و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایشی و کنترل قرار گرفتند پیش آزمون پس آزمون با استفاده از پرسشنامه های تعارض والد فرزند موری ال اشتراس و تکانشگری هیرسچفیلد به عمل آمد داده ها با استفاده از روش تحلیل کواریانس مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته و نتایج حاکی از تاثیر بازیدرمانی مبتنی بر بهبود رابطه والد کودک بر کاهش تعارضات والد فرزند و کاهش تکانشگری کودکان است

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

نفیسه همتی

دانشجوی کارشناسی ارشد موسسه غیرانتفاعی پردیسان فریدونکنار

سلیمان یحیی زاده جلودار

دکتری روانشناسی، استادیار دانشگاه مازندران

محمدجواد رنجبر

دکتری روانشناسی، مدیرگروه روانشناسی موسسه غیرانتفاعی پردیسان فریدونکنار

همتی، نفیسه و یحیی زاده جلودار، سلیمان و رنجبر، محمدجواد،1399،اثربخشی بازیدرمانی مبتنی بر بهبود رابطه والد- کودک بر تعارضات والد- فرزند و تکانش گری کودک،هفتمین کنفرانس بین المللی روانشناسی،مشاوره و علوم تربیت�

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات هفتمین کنفرانس بین المللی روانشناسی،مشاوره و علوم تربیتی27 آبان 1399