چکیده مقاله
هدف از پژوهش حاضر بررسی آسیب شناسی آموزش خلاقیت در کودکان ابتدایی از دیدگاه روان شناسی تربیتی عبدالعظیم کریمی است روش پژوهش، توصیفی از نوع کتابخانه ای و از پژوهش های بنیادی است یافته ها نشان می دهند که:خلاقیت ناشی از انگیزش ذاتی است و نباید آموزش و تحمیل شود، این دیدگاه از نظر تجربی تایید شده است نوآوری ، عملی کردن، اندیشه های نو و بدیعی هستند که از خلاقیت ناشی می شوند، متخصصان ، نوآوری را مترادف با ابداع میدانند ومعتقدند نوآوری فرآیند پایانی خلاقیت وبه عبارتی جلوه و نمود بیرونی آن می باشد که به صورت یک محصول یا تولید بدیع وتازه آشکار میشود به عقیده ی آنان، آنچه موجب نوآوری میشود ، توان خلاقیت ذاتی فرد است که اورا به سوی نوآوری در کار و تولید میکشاند، در واقع نوآوری تبدیل خلاقیت و ایده های نو به عمل و نتیجه است و پشتوانه ی اصلی نوآوری در همه ی ابعاد وارائه ی ایده های نو، داشتن خلاقیت است نتایج نشان می دهندکه: 1خلاقیت،استعدادی بالقوه و همگانی است و میتوان با شناخت عوامل موثر بر آن، آن را پرورش داد نه اینکه، خلاقیت را به کودکان آموزش داد 2فرآیند خلاقیت در تعامل با محیط شکل میگیرد و قابل آموزش دادن نیست 3پاداش های بیرونی و آموزش دادن خلاقیت، موجب تغییر ماهیت خلاقیت میشوند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�ادمی آستانه، زهرا،1399،بررسی آسیب شناسی آموزش خلاقیت در کودکان ابتدایی از دیدگاه روان شناسی تربیتی،هفتمین کنفرانس بین المللی روانشناسی،مشاوره و علوم تربیت�
ارائهشده در
مجموعه مقالات هفتمین کنفرانس بین المللی روانشناسی،مشاوره و علوم تربیتی27 آبان 1399