چکیده مقاله
مقاله حاضر، براساس پژوهشی با عنوان بررسی تعلیم و تربیت در فلسفه تهیه شده است مطالعه حاضـر از نوع توصیفی تحلیلی1است و پس از بررسی مفاهیم با ارائه نتایج به پیشنهادات کـاربردی پرداختـه شـده اسـت فلسفه تعلیم و تربیت درجایگاه یکی از فلسفه های مضاف، از دو زاویه قابل بررسی و مطالعه است: 1 دیدگاه هـای فیلسوفان درباره تعلیم و تربیت؛ 2 رشته دانشـگاهی فلسـفه تعلـیم و تربیـت از نگـاه اول، تـاریخی بـه قـدمت اندیشه ورزی و نظریه پردازی فیلسوفان شرق و غرب عالم در باب تربیت دارد؛ اما از نگاه دوم حدود یـک قـرن از عمرش سپری میشود از فلسفه تعلیم و تربیت، بسته به نوع دیـد و مبـانی فلسـفی متناسـب بـا آن، مفـاهیم و تعاریف گوناگونی ارائه شده است: استنتاج آرای تربیتی از مبانی فلسفی، کاربرد فلسفه در تعلیم و تربیت، نظریـه عمومی تعلیم و تربیت، تحلیل و پردازش مفاهیم و گزاره هـای تربیتـی و ماننـد آن تعلـیم و تربیـت در فلسـفه اسلامی، یکی از علوم فلسفی یا فلسفه های مضاف است که باروش تعقلی و استدلالی به تحلیل و تبیین و اثبـات مبادی تصوری و تصدیقی تعلیم و تربیت اسلامی می پردازد به دیگر سخن، در حـوزه معرفتـی فلسـفه تعلـیم و تربیت اسلامی، ازادلّه ای بحث میشود که واسطه در اثبات محمولات بـرای موضـوعات در گـزاره هـای تعلـیم و تربیت اسلامی اند به عبارت روشن تر، فلسفه تعلیم و تربیت اسـلامی، تحلیـل و تبیـین مبـانی فلسـفی تعلـیم و تربیت اسلامی است
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�ضائیان، علی اکبر،1399،بررسی تعلیم و تربیت در فلسفه،هفتمین کنفرانس بین المللی روانشناسی،مشاوره و علوم تربیت�
ارائهشده در
مجموعه مقالات هفتمین کنفرانس بین المللی روانشناسی،مشاوره و علوم تربیتی27 آبان 1399