بررسی رابطه احساس تنهایی با سلامت روانی و خودکارامدی سالمندان

چکیده مقاله

پژوهش حاضر از لحاظ هدف کاربردی و از لحاظ روش توصیفی – تحلیلی و به صورت پیمایشی می باشد هدف این پژوهش بررسی رابطه احساس تنهایی با سلامت روانی و خودکارامدی سالمندان می باشد جامعه آماری پژوهش سالمندان شهر تهران بوده اند که تعداد نمونه با استفاده از فرمول کوکران384 نفر محاسبه شد و پرسشنامه ها به صورت تصادفی بین آنها توزیع شد روایی سؤالات پرسشنامه توسط اساتید و متخصصان حوزه روان شناسی مورد تأیید قرار گرفت، پایایی آن نیز با آزمون آلفای کرونباخ 0/83 محاسبه شد برای تجزیه و تحلیل داده های حاصل از پرسشنامه، از نرم افزار spss استفاده شده است آزمون کولموگروف اسمیرنوف غیرنرمال بودن داده ها را نشان داد، لذا جهت بررسی فرضیات پژوهش از آزمون ناپارامتریک اسپیرمن استفاده شده است نتایج حاصل از تحلیل یافته ها بیانگر این بود که رابطه همبستگی بین دو احساس تنهایی و سلامت روان سالمندان شهر تهران با ضریب 0/826 و sig=0 002 تایید شده و با سطح اطمینان 95 درصد مورد قبول است به دلیل این که سطح معناداری در ضریب همبستگی کمتر از پنج درصد است، لذا رابطه مستقیم و معناداری بین دو متغیر احساس تنهایی و سلامت روان سالمندان شهر تهران وجود دارد و در نتیجه فرض H0 رد شده و فرض H1 مورد تأیید است همچنین ادامه یافته ها نشان داد که رابطه همبستگی بین دو متغیر احساس تنهایی و خودکارامدی سالمندان شهر تهران با ضریب 0/830 و sig=0 002 تایید شده و با سطح اطمینان 95 درصد مورد قبول است به دلیل این که سطح معناداری در ضریب همبستگی کمتر از پنج درصد است، لذا رابطه مستقیم و معناداری بین دو متغیر احساس تنهایی و خودکارامدی سالمندان شهر تهران وجود دارد و در نتیجه فرض H0 رد شده و فرض H1 مورد تأیید است

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

مریم خواجه نوری رنجبر

دانشجوی ارشد روانشناسی عمومی دانشگاه آزاد تهران غرب،دانشگاه آزاد، تهران،ایران

پریناز بنیسی

دکتری تخصصی روانشناسی تربیتی،دانشکده علوم انسانی تهران غرب،دانشگاه آزاد،تهران،ایران

�واجه نوری رنجبر، مریم و بنیسی، پریناز،1399،بررسی رابطه احساس تنهایی با سلامت روانی و خودکارامدی سالمندان،هفتمین کنفرانس بین المللی روانشناسی،مشاوره و علوم تربیت�

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات هفتمین کنفرانس بین المللی روانشناسی،مشاوره و علوم تربیتی27 آبان 1399