چکیده مقاله
هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسی تعیین اثربخشی طرحواره درمانی بر همدلی عاطفی زنان متاهل انجام شد روش پژوهش: پژوهش حاضر از نوع شبه آزمایشی و با طرح پیش آزمون پس آزمون با گروه کنترل بود نمونه پژوهش شامل ۳۰ نفر از زنان متاهل که در دو گروه آزمایش و کنترل هر گروه ۱۵ نفر گمارده شدند گروه آزمایش به مدت ۸ جلسه ۹۰ دقیقهای تحت مداخالت طرحواره درمانی قرار گرفت و گروه کنترل مداخلهای را دریافت نکرد برای گردآوری دادهها از پرسشنامه همدلی عاطفی دیویس استفاده شد و برای آزمون فرضیههای پژوهش از آزمون تحلیل کواریانس استفاده شد یافتهها: با توجه به میزان ۸۶۱/۶۸۲=F در متغیر همدلی عاطفی، میتوان اینگونه بیان کرد که میان گروه آزمایش و کنترل در پس آزمون تغییرات معناداری مشاهده میشود نتیجهگیری: بر مبنای نتایج میتوان نتیجه گرفت که طرحواره درمانی موجب افزایش همدلی عاطفی شده و استفاده از این روش سودمند به نظر میرسد
کلیدواژهها
نویسندگان
سمانه سعادتی
کارشناسی ارشد روانشناسی عمومی ،دانشگاه پیام نور تهران ایران
حسن عبدالله زاده
استادیار گروه روانشناسی دانشگاه پیام نور تهران ایران
شیوه ارجاع
�عادتی، سمانه و عبدالله زاده، حسن،1399،اثربخشی طرحواره درمانی بر همدلی عاطفی در زنان متاهل،هشتمین کنفرانس بین المللی روانشناسی،مشاوره و علوم تربیت�
ارائهشده در
مجموعه مقالات هشتمین کنفرانس بین المللی روانشناسی،مشاوره و علوم تربیتی20 اسفند 1399